NGC 7509 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1886 წლის 8 აგვისტო. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში. იხილეთ აგრეთვე *მესიეს ობიექტების სია *ახალი საერთო კატალოგი რესურსები ინტერნეტში * ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან

ეს არის განხილვის გვერდი, სადაც შეგიძლიათ იმსჯელოთ სტატია NGC 7509 -ს შესახებ. ეს არ არის ვიკიპედიის ფორუმი, სტატიის თემის განხილვის ზოგადი ადგილი.

2024-01-01 · …ცხელი ხაზი: 0322 77 11 11 (7509) ელ. ფოსტა : [email protected]

NGC 7489 NGC 7490 NGC 7495 NGC 7497 NGC 7500 NGC 7504 NGC 7505 NGC 7508 NGC 7509 NGC 7511 NGC 7512 NGC 7514 NGC 7515 NGC 7516 NGC 7519 NGC 7523 NGC 7525-1 NGC 7525-2 NGC 7527 NGC 7528 NGC 7529 NGC 7535 NGC 7536 NGC 7539 NGC 7540-1 NGC 7540-2 NGC 7542 NGC 7543 NGC 7547 (წინა გვერდი) (შემდეგი გვერდი ...

National Library of Georgia In the digital library "Iveriel", you can find electronic versions of books, magazines, newspapers, photos and other rare editions preserved in the LEPL Ilia Chavchavadze National Library of Georgia, as well as electronic copies of important documents published in Georgia and abroad, which their owners donated to the National Library.

National Library of Georgia In the digital library "Iveriel", you can find electronic versions of books, magazines, newspapers, photos and other rare editions preserved in the LEPL Ilia Chavchavadze National Library of Georgia, as well as electronic copies of important documents published in Georgia and abroad, which their owners donated to the National Library.

კაცი მეტყველი, მგრძნობელი, ცხოვლად ამხელი თვალისა, ამგვარის ამბის მოწამე, შევდრკე, დავმუნჯდე ლამისა. მაინც წინ მივალ, მაინცა, არ მეშინიან შარისა, გულს მისვენია ხატადა ენა მთისა და ბარისა. მე არც ერთს კილოს არ ვწუნობ, თუა ქართველის გვარისა, მოთაყვანე ვარ ყოვლისა იმათ ტკბილის და მწარისა. სხვა რამ მაშინებს, ისა ვსთქვათ, დამხშობი მზის და მთვარისა, სამშობლოს დამამხობელი და გამომჯრელი კარისა… სჯობს, რომ იმაზე ვიტიროთ, მუდამ მთქმელი ვარ ამისა, ნუ შეგაშინებსთ, არ გავნებსთ მთიდან ყვირილი ხარისა.

დღეს ანგელოზის ფრესკა მაჩვენა, დიდთვალება და გრძელი ფრთიანი, ზედ მიაშვირა ხელი მარჯვენა, ნახატს მიხსნიდა ტკბილი ხმიანი. მოსწონდა, ხატი რომ ბრწყინვალებდა თამარისეულ დროის დიდებით, ცოცხალ ფრესკას კი ადგა ნათელი და პირს ეფრქვია მარგალიტები. და უცბად მივხვდი მე, აბნეული, რომ ორ ანგელოზს შუა ვიდექი! და ჰგავდა თვითონ იმ სპეტაკ დილას, როცა პირველად მზემ გაანათა, სერაბიმი კი, მან რომ დაჩრდილა, ჩემ წინ ჭკნებოდა თანისთანადა. ერთის უღირსი, ვიდექ ორშუა, გულში მათოვდა ვარდის ნათელი, იქ, სადაც შავი მორევი შხუის და მტკვარი მოჰქუხს კორიანტელით. რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა