აბარი, რაჭა. ფ. არქ. XL 103, 25). 2. ამირან და ყმანი მისნი სანადიროდ წასულიყვნენ. (ს. ურაეელი. ფ. არქ. XL 1032, გვ. 109. ს. მუხლი, ამბროლაუტის რ. ფ. არქ. XL 103, გე ...

ჯიხვების გადავლილი კლდე რო ნახო გაგიკვირდება იმათ ნადგომსა, ნაწოლსა თვალი არ მოეკიდება. ფეხ რო მაუსხლტეს ტიალსა, კლდეზე რქით დაეკიდება, იმათ მიმყოლსა ვაჟკაცსა რა კარგი წაეკიდება!.. ჯარჯი ჩახედავს ჯიხვებსა, რა მშვენიერნი წვანანო, რქა რქაზე გადაწყვიათ, ანგელოზებსა ჰგვანანო. ჯარჯი, ნუ მისდევ ჯიხვებსა, მოგინელებენ ტიალნი!.. არ დაიჯერა ჯარჯიმა, სხვაც ბევრ მამცდარა ჭკვიანი. ჩამაუქადლა ვაჟკაცმა ხირიმი სპილოსძვლიანი, წინ ჯიხვთა, უკან ჯარჯიმა კლდეზე გადიღეს გრიალი, არხალოს ჭალას გავარდა მოყმე ფეხწრიაპიანი...

ო ქ რ ო მ ჭ ე დ ე ლ ი: მიბძანეთ რაოდენობა, და ანუ ვითარი თვლები ვახმარო. ი ო ა ნ ე მ მისცა ზომა და ამასთან უთხრა: ათორმეტნი ქვანი ახმარეთ და კაგრად შეამკევით. ო ქ რ ო მ ჭ ე დ ე ლ ი: აჰარონს მინდა მიჰბაძოთ ათორმეტ ქვის ხმარებაში. ი ო ა ნ ე: იცით ამ ქვის სახელები? ო ქ რ ო მ ჭ ე დ ე ლ ი: სომხურს ენაზედ ვიცი და გთხოვთ, ქართულადაც რასაც სახელს ხმარობდეთ, და ათორმეტ მამათმთავართ იაკობის შვილთა რომელს თვალთ მიაწერენ, სახელით მიბრძანოთ. იოანემ მიიღო და დაწერა შემდგომნი ესე ძვირფასნი უკვე თვალნი და სახელებიცა შემსგავსებულნი ათორმეტთა მამათმთვართა. [საუბარი ძვირფას ქვათათვის].

1 კ არ-მიდამოში ხშირადა ნახავთ, ა ჭრიალდება ფერითა ჭრელი: ჭ ირს თავს არ მისცემს, მუდამ ლაღია კ რუხ-წიწილისა მოსისხლე მტერი. ა რვის დაინდობს, მეტად ქურდია, ჭ ირია ბეჭედ-ქინძისთავისა, ი ლაპარაკებს, თუ დაატყვევებ, ა ბა გაიგე სახელი მისა. 2 დ იდ-ფაშვიანი, თვალებ-ბრიალა ი ყო ერთს დროსა მსაჯული ჩვენი. ა რ შეჰხედავდა მოჩივარს სწორედ, მ რისხანე სახის მელურად მჩენი. ბ ატონი კარგი: იმის მოწყალე, ე სტუმრებოდა რომელიც ძღვნითა, გ აამტყუნებდა ალალ-მართალსა ი გი შუბლ-შეკვრით, მაღალი ხმითა.

Каким образом я пойду на столкновение с ним?

---- საქართველოს ისტორიის ელექტრონული ბიბლიოთეკა ---- ---- pdf ვერსია ---- ------ წიგნის სათაური: 2011 - არხეიონი - II სრული სათაური: აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის საქვეუწყებო დაწესებულება - საარქივო სამმართველო - ჟურნალი "არხეიონი" - II - ბათუმი 2011 სარჩევი

არწივი ვნახე დაჭრილი, ყვავ-ყორნებს ეომებოდა, ეწადა ბეჩავს ადგომა, მაგრამ ვეღარა დგებოდა, ცალს მხარს მიწაზე მიითრევს, გულისპირს სისხლი სცხებოდა. ვაჰ, დედას თქვენსა, ყოვებო, ცუდ დროს ჩაგიგდავთ ხელადა, თორო ვნახავდი თქვენს ბუმბულს გაშლილს, გაფანტულს ველადა!

ამოიღო მიწიდან ვერცხლის თასი, აავსო წყლით და შიგ ალმასის ბეჭედი ჩააგდო. - იჯექ ეგრე გაუნძრევლათ, ბეჭედს თვალი არ მოაშორო, შენი საგონებელი იფიქრე! დედაკაცმა დაიწყო სახლში სიარული, ყველა კუთხე დაათვალიერა, ყველა კედელს ხელი ახლო. შემდეგ მიუახლოვდა საამს, რამდენჯერმე ჩამოუტარა ხელი ჰაერში თვალებ წინ და უბრძანა, თვალი თვალში გაეყარნა იმისთვის. საამმა ჩახედა ბებერს შავ თვალებში, რომლებიც ეხლა გველის თვალებით ბრწყინავდნენ, ისარს უყრიდნენ, გონებას უტანჯავდნენ - და შეზარა. - ტფი... ილ... ისი უპა... ტრონო... ნოდ აო... ოხ... აოხრ...და... გაი... ჟლი... ლიტ... ნენ... თი... ნა... ანო... საყვა...

მაგრამ იგი უძლური და სუსტი იყო სახელმწიფო საქმეებში და ორივე თვალში სინათლეც აკლდა . მისი მბრძანებლობის მეორე წელს, ბიზანტიის ხელმწიფემ ტომით ოსმალომ, სახელად მურადმა , რომელსაც ხონთქარს უწოდებენ, უბრძანა თავის ჯარს გაელაშქრა ყიზილბაშთა ქვეყანის წინააღმდეგს. ადგა ერთი მხედართმთავარი, ლალად წოდებული და მრავალრიცხოვანი ჯარით მოვიდა და შემოიჭრა არარატის ქვეყანაში, ტყვედ იგდო სომხები და სპარსელები - რიცხვით 60 ათასი სომეხი და წაიყვანა ურუმთა ქვეყანაში.

მე კი, იმის მიხედვით, რაც გამიგია ამ ქვეყნის მკვიდრთაგან და რაც თვითონ ჩემის თვალით მინახავს, გაბედულად ვამტკიცებ, რომ თუმცა ზემოხსენებული მწერლები ერთმანეთს ეწინააღმდეგე- ბიან, მაგრამ ორივეს აზრი სიმართლესთან ახლოა. მართლაც, ერთის მხრით, პოლიბიუსის აზრის თანახმად, ცხადად სჩანს, რომ შავ ზღვას ზოგჯერ უმატნია, თითქმის ტბად გადაქცეულა და რამდენისამე ხნით სრულიად შეკრულა, როგორც მიამბეს ზემოხსენებულ სრუტესთან მცხოვრებმა თურქებმა, რომელთაც ეს ამბავი ძველის ზეპირგადმო- ცემით იციან.

ბედის ქარტა დახეული აქ მოდით და შეაწებეთ; ვის გაქვთ გული დამსხვრეული, განკურნება აქ ეძებეთ! 4 ალაზნის ველს, ალაზნის ველს, რა სჯობია სათვალმჩენოდ? შევხედავ და მინდა მყისვე უკვდავება დავიჩემო! როს გომბორზე გული მრჩება, უკვდავებას აღარ ვრჩეობ; საქართველოვ, საჩუქარო, სილამაზის გადამრჩენო! წინანდალში ჭავჭავაძის ქალების დგას წამწამთ ჩერო. არჩევანი, არადანი, რომელ მათგანს ავარჩევო? მწარედ ოხრავს გაგმირული, სასიკვდილოდ დავიჭერო, ალავერდის გედს შეხედავ, აჰა, თითქოს დავიჭერო! ბულბულს ხმაზე გამოვები, შენს საძებრად გავიჭერო!

Тот монастырь ограда каменная как город, палаты каменные были великие двоекровные, иные порушились, а стоят пусты. Среди монастыря церковь чюдная, и велика, и высока, и прекрасна; камень белый, а в подзорах и во многих местах кладен камень зеленый, о шести столпах. Внутри церкви, на середке, на правой стороне, за первых столпом, меж двух столпов, в ряд стоит столп четвероуголен, в высоту сажен трех, снизу заделан наглухо, а вверху на четыре столпика; на тех столпиках свод каменный шатриком, покрыт тесом.

II ასე მარტოდმარტო ვცხოვრობდი და არავისთან შემეძლო გულითადი საუბარი, ვიდრე ერთხელ, ამ ექვსიოდე წლის წინათ, საჰარის უდაბნოში არ მომიხდა იძულებით დაშვება. ჩემი თვითმფრინავის ძრავას რაღად დაუზიანდა და, ვინაიდან არც მექანიკოსი მახლდა და არც მგზავრი მყავდა, გადავწყვიტე, თავად მეცადა დაზიანებული ნაწილის შეკეთება. ამაზე იყო ახლა დამოკიდებული ჩემი სიკვდილ-სიცოცხლე. სასმელი წყლის მარაგი დიდი-დიდი ერთი კვირა თუ მეყოფოდა. ღამით სილაზე დავიძინე დასახლებული ადგილიდან მრავალი ათასი მილით დაშორებულ უდაბნოში.

ამირ ყარამანი ერთი ჯგუფი ბუმბერაზებით, რომელნიც თავისი ცეცხლისმფრქვეველი და მთის გამხვრეტი ისრის წვერებით ტყუპების ზოდიაქოს ქამარს ცის გუმბათზე აკერებდნენ და სიცოცხლის წამრთმევი შუბების წვერებით მთვარეს სახიდან ლაქებს აცლიდნენ, [და] რომელთა ცხენების [მიერ ადენილი] მტვერი ღრუბელივით დიდი იყო, [მათი ნასროლი] ისრები წვიმისებრი, ხოლო ხმლების [კრიალი] ელვა-ქუხილის [მსგავსი], ამირახორებთან ერთად, რომელნიც მის ხალხს ეკუთვნოდნენ, წინამავლად წავიდა. ყარა-იუსუფმა ბაბა ჰაჯი-ბეგ ქავერდი არდებილის მცველად დააყენა. შეიხ იბრაჰიმი მტკვრის ნაპირას დაბანაკდა. გარშემო ხანდაკი იყო ამოჭრილი.