დამისხი, დამალევინე, ე ღვინო ოხერ-ტიალი, ეგება წაღმა ვიფიქრო სოფლის უკუღმა ტრიალი! ეგება გულის ვარამი ჩავკლა მა ჯიხვის რქაშია, თვალთწინ დამიდგეს ლამაზი, ჟრჟოლა მამკიდოს ტანშია, დეზი ვკრა ჩემსა ლურჯასა, გადავერიო ზღვაშია. თქვენთან ძაღლურად სიცოცხლეს, სიკვდილი მიჯობს ცდაშია. ვერ მააწონებთ კარგს ყმასა, რაც არ უჯდება ჭკვაშია!

,,ძველ ტომში გამოსხლეტილსა არ მოუშლიან კბენასა და ახალ ტომშიც გაჰკიცხვენ: დაუწუნებენ ფრენასა! ,,კრულია მისი ხსენება, ვინც დაჰგმობს დედა-ენასა, თვის ტომს ჰღალატობს და მითი თვით ჰფიქრობს მაღლა ფრენასა!.." 1880

შემოსილი ლაჟვარდით და შუქით უკვდავყოფილით, სდგება შოდა-კედელას მთა, რუსთაველის პროფილით. მსურს შევაღო სახლის კარი და უეცრად დავდექი: ო, ეს კარი კი არ არის, ცისკრისაა დამდეგი. თითქოს ნაბდიანი მეგრი ორნამენტად ეგება, “მობრძანდიო” - მისი ეგრე მესმის შემოგებება. და იღება ხმებიანი ჰანგით თანამოგვარე, კარი ჩუქურთმებიანი, კარი სტუმართმოყვარე. აქაც მხვდება ალი ბუხრის, ისიც აწ ფრთიანია, ცეცხლი ფიქრებს როდი უფრთხის, ცეცხლი ფიქრიანია. რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა

დღეს ესპანია რევოლუციის სამშობლო ქვეყნად ყველას გვერგება. იქ ჩვენი მოძმე ჩვენ ხმასაც უცდის, ჩვენი გულისთვის ხმალზე ეგება; და დოლორესის ხმას დაუცხრომელს, რევოლუცია აძლევს სიმძაფრეს, ეს ურჩევნია ესპანელ მშრომელს შეიარაღებულ გემების აფრებს, მას დამარცხება არ განუცდია, თვითონ ცეცხლია რევოლუცია... დაო დოლორეს, ძმებო ბასკებო, სისხლში ნადნობო მთავ ასტურია! ჩვენი მოძმენი თქვენთან იბრძვიან და გამარჯვების ეს დასტურია. რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა

align="center" ტომები: # I ტომი: ა – ატოცი # II ტომი: ატოცობა– გარიგა # III ტომი: გარიგება – ეგე # IV ტომი: ეგევსი – თუთა # V ტომი: თუთია – კოქტეილი # VI ტომი: კოქტო – მინკუსი # VII ტომი: მინორი – პეგუ # VIII ტომი: პედაგოგი – სამეული # IX ტომი: სამეურვეო – ტიხტიხი # X ტომი: ტიხუანა – შინდარა # XI ტომი: შინდი – ჰუხი

250 “ვარ მიჯნური, ხელი ვინმე, გაუწყვედლად სულთა დგმისად; ჩემმან მზემან გამომგზავნა საძებარად იმა ყმისად; ღრუბელიცა ვერ მიჰხვდების, მე მისრულვარ სადა, მი, სად! გული თქვენი მიპოვნია, მისი შენდა, შენი მისად. 251 “მისი სახე გულსა ჩემსა ხატად ასრე გამოვხატე, მისთვის ხელმან, გამოჭრილმან, ლხინი ჩემი ვაალქატე ორისაგან ერთი მიყავ: ტყვე მქმენ, ანუ მააზატე, ან მაცოცხლე, ანუ მომკალ, ჭირი ჭირსა მომიმატე”. 252 ქალმან უთხრა ყმასა სიტყვა პირველისა უამესი: “ეგე სიტყვა მოიგონე დია რამე უკეთესი. წეღან საქმე მტერობისა გულსა ჩემსა შთამოსთესი, აწ მოყვარე გიპოვნივარ, დისაგანცა უფრო დესი.

ჩუენ], მეფეთა მეფესა დავითს , ეგე ბრძანებაი ამისად ნიშნად გუიბოძებია, ეზოს ჩუხჩერეხო პიპო , გორს ქისიყელისეული მამული შენთუის გუიბოძებია, სამართლიანი, გასყიდული და დაწინდულიც. ყუელა შენ მოიკლიე და გქონდეს ერთგულად სამსახურსა შიგა მეფობისა ჩუენისასა, ურდოს ლაშქარს შინა და გარე, ყუელგან. დაიწერა ბრძანებაი ესე ქრონიკონსა ნგ , დეკენბერსა ლა , ხელითა კარის მწიგნობარისა ჩუენისა ჭურისძისათა " დამტკიცებები : * ქ. დამინიშნავს. მინაწერი v-ზე XVIII ს. ხელით: * კგ.

ცუდად ხომ მაინც არ ჩაივლის ეს განწირული სულისკვეთება, და გზა უვალი, შენგან თელილი, მერანო ჩემო, მაინც დარჩება. ნ. ბარათაშვილი. ვაი, დაგკარგეთ!.. უღმრთო იყო შენი სიკვდილი! ვის უწყს, რავდენი საუნჯენი დავმარხეთ ჩვენა, ეგე ზღვა გული, სიყვარულის სხივ-ქვეშ გაშლილი, რაოდენ გრძნობით, ჯერ უთქმელით, ჩვენ ჩაგვესვენა? ვინ იცის, თანა რაოდენი წარიღე ფიქრნი? მათ მნიშვნელობა დაგვეკარგა ჩვენ საუკუნოდ... რაოდენ იმედთ და ნუგეშთა კოკრად ყვავილნი ჩასჭკნენ შენს გულში განუშლელად ეგრე უდროოდ? არა დედ-მამა, — მაგ სიკვდილით დაობლდა ერი!.. ვინღა მოგვითხრას ჩვენი ურვა, ჭირი და ლხენა?

ი ო ა ნ ე: უნდა ღმერთს მადლობდე, რომ ეგ ნიჭი მოუცია შენთვის, რომ მაგით სარჩო გიშოვნია. ო თ ა რ ა: დია ყოველთვის მადლობას ვაძლევ ღმერთსა. ი ო ა ნ ე: შენის ხუმრობით ხომ არავინ შეგიწუხებია, ან ბატონთან ხუმრობით ხომ არავინ დაგიბეზღებია? ო თ ა რ ა: ბატონის მხრიდამ მე უსამართლო მინახავს რამე, ანუ მოხელეებისაგან და ან იასაულებისაგან, ხუმრობაში ბევრი წარმომიდგენია და მიშველია შეწუხებულთათვის. აგრეთვე, თუ თავადის მხრიდამ მინახამს რამე - ან ურიგო ყოფაქცევა, ან კრივი, ან სხვა უსამართლობა რამ, ისინიც გამიტარებია ხუმრობაში. და სხვები მრავალი ხუმრობა მიქვნია მოსაწონი და სასაცილო.

შე მუდრეგო, აღარ გახსოვს, საწნახელში ყურძნობასა, ტკბილის ნაცვლად ჩაფუნიდან ვინა ყლაპა ჩუმად დურდო? ვინ გათათხეს? მე თუ წკიპა? ავყიავ და მართლა ქურდო! - აბა როდის? აბა როდის? მტყუანს მოსტყდეს მართლა ენა, ცილს რომ მწამებ უნამუსოდ, ესეც შენა, ესეც შენა! ორ პაწია მებრძოლს შორის დატრიალდა ჩხუბის ჯარა, ტკბილ ღიმილით გაშველება ისევ ბებომ დააჩქარა; აიწია კაბის კალთა, ხელი ჯიბეს გაისწორა, ამოიღო წყვილი ვაშლი და ცალ-ცალკე გაუგორა. რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა