397 Кана, Кибри — реки в Грузии (Рахмани, стр. 66). 398 Имеется в виду крепость Демир-Капы, или Дербенд (Минорский, История Ширвана, стр. 254).

388 - H-06/15 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 389 - E-073/61 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 390 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 391 - E-073/37 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 392 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 393 - E-073/34 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 394 - H-06/57 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 395 - E-073/14 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 396 - H-06/12 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 397 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 398 - E-073/67 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 399 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 400 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 401 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 402 - E-073/17 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 403 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 404 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 405 - E-073/45 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 406 - H-06/03 - ანდრონიკე მეფის სიგელი წითლოსან ქვენიფნეველს 407 - E-073/24 - Дарственная грамота (цигни и пици) Гиви Сазкадзе, данная в кроникон 374 (1636 г.) мцхетскому Свети-Цховели и католикосу Николозу.

ქართული ხელნაწერები ---- ხელნაწერის აღწერილობა 1948 - ხელნაწერთა აღწერილობა - H კოლექცია - ტომი III - გვ.144-148 გ. ავალიშვილის კრებული 1818 წ. 397 ფ. 21 x 16 სმ. ქაღალდი. მუყაოს ყდა. დაზიანებული. მხედრული, სათაურები სინგურით. გადამწერი: გ. ავალიშვილი. აქვს ანდერძ-მინაწერები. -------------- შინაარსი 18. დავით აღმაშენებლის ანდერძი - 335-336 გვ.

როცა მზეი თბილი სხივით მინდვრებს შემოსავს და ცვარნაპკური ...

397 “ასმათ ლხინსა მიქადებდა, ჩავიარე შიგან ბაღი; მითხრა: «ეგრე წასლვისათვის ნუ გაჩნია გულსა დაღი, სიმძიმილთა ერდო დახაშ, სიხარულის კარი აღი; სირცხვილი აქვს საუბრისა, მერმე თავსა ჰკრძალავს ლაღი». 398 “მე ვუთხარ: «დაო, შენგან ვეჭვ ამა გულისა წამალსა; ზენაარ, სულთა ნუ გამყრი, ამბითა შრეტდი ამ ალსა, ჩემთანა წიგნსა ნუ გასწყვედ შენ ზედა-ზედა მავალსა; თუ რას სცნობ ჩემთვის, არა ვეჭვ მე შენგან, არ, დანამალსა». 399 „შევჯე, წამოვე, მდიოდა ნაკადი ცრემლთა მილისა; საწოლს შემოვე, ხელ-ქმნილსა ღონე არ მქონდა ძილისა, ბროლი და ლალი შევიქმენ მე ულურჯესი ლილისა; ღამე მერჩია, მეწადა არ-გათენება დილისა”

II - გვ.448-449 * 1913 - სარგის კაკაბაძე - ისტორიული საბუთები - წიგნი IV - გვ.12-15 * 1967 - საურმაგ კაკაბაძე - Грузинские документы Института народов Азии - N 402 * 2015 - პირთა ანოტირებული ლექსიკონი - ტომი V - გვ.397

Здесь, очевидно, имеются в виду как река, так и одноименный город, который ныне известен под названием Мервчак. О крепости Чекдалик, расположенной на берегу одноименной речки южнее Шахрисабза, нам известно из изложенного выше (см. прим. 168). О Чекдалике хорасанском, расположенном «в одиннадцати йигачах» (т. е. ок. 70 км) севернее Герата, сообщает только Шараф ад-Дин. Он находился где-то между городами Карух и Пашдан, на западе Афганистана. 397. Кусуйа и Джам — городки в 150-200 км к северо-западу от Герата. Второй из них идентифицируется с современным г. Торбете Джам, на востоке Ирана.

- წყალობის წიგნი კონსტანტინე მეფისა ზაქარია, კახა და ზაზა ჯავახიშვილებს - 201

XV ს-ის ჰიშტაკარანები, III, N 603, გვ.531-535 აწ, სომხური წელთაღრიცხვის "პღა" (1442) წელს, ჩვენი მაცხოვრის იესო ქრისტეს "რნხდ"-ს (1444) , ედემიდან ადამის გამოსვლიდან "ცოხბ"-ს (6642), ასრულდა ღმრთის კაცის საჰაკ მამამთავრის ხილვა, რომელმაც იხილა ოთხკუთხა ტაბლა მასზე აღმართული ნათელმოსილი ჯვრითა და ვერცხლის ჭურჭლით, აგრეთვე [იდო მასზე] ერთი მტკაველი ეტრატი, ოქროს "ჱ" (7) სტრიქონით თავში, შუაში წარხოცილი, წაშლილი იყო, ხოლო ბოლოში ერთი სტრიქონი ოქროთი და ნახევარი სინგურით ეწერა.

ესენია: ყიფიანის (Sd-731), ცირღილაძის (Qd-9019/9022), იაკობიძის (Sd-723), თულაძის (Sd-796), ელიოზიძე-სეფიშვილის (Sd-2887), ვაჩნაძის (Ad-7588), გამყრელიძის (Hd-10149), ჟურულის (Qd-7118), ორალელიძე-კვიტაშვილის (Qd-9021), ხელხელიძე-სარმანიშვილის (Qd-6935), მაღლაქუელისძის (Qd-7877), თაელისძის (Hd-1537), გედეონ მაღალაძის (Ad-1588), აფაქიძის (A-1767), შერგილაძის (Qd-1317), გირგილაძის (Qd-6937), ავჟანდაძის (Sd-521), ე. წ. გორგაძისა (Ad-932) და ესაკიძის სასისხლო სიგლები.

390. სად წავიდე, სად დავლახო აწ ქვეყნისა კიდით კიდე, დედა-წულნი, საუნჯენი წავიღო და რას ავჰკიდე, – მეფის მტერსა მე რამდენჯერ გულ მესისხლედ წავეკიდე, და ვადა რყეულს ხმალს ნუ აგდებ, თაო, ხელი კიდევ ჰკიდე! 391. რადგან წახდა გარჯილობა, რადღა მმართებს თავის ტკენა, რად ვიუბნა ძველი საქმე, ვით დავაშრო თქმადღა ენა, აღარ მმართებს საჩივარი, ანუ ცუდად ცრემლთა დენა, და ვით მიქნია ერდგულობით მტერთა სისხლის გარდადენა! 392. რომ წამიხდა სამსახური, ცრემლი თვალთა მისთვის მდინდა, ან სოფელმან ჩემი კერძი შუქი რასთვის დააბინდა, გახსონსთ, უწინ მტერნი თქვენნი ჩემს ხმალს როგორ შეუშინდა?!