- [[2014 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი III| [2014 - კორპუსი - III - გვ.135] ]].

1-540 * "ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი" - გვ.1-114 * ბასილი ეზოსმოძღუარი - ცხოვრება მეფეთ-მეფისა თამარისი - გვ.115-150 * ჟამთააღმწერელი - გვ.151-325 * ბერი ეგნატაშვილი - ახალი ქართლის ცხოვრება, პირველი ტექსტი - გვ. 326-442 * "ახალი ქართლის ცხოვრება" (მეორე ტექსტი) (1959) - გვ. 443-476 * "ახალი ქართლის ცხოვრება" (მესამე ტექსტი) (1959) - გვ. 477-540 ლექსიკონი და საძიებლები - გვ. 541-705 შინაარსი - გვ. 706-707

ხამს გასრულება მოყვრისა სიყვარულისა მტკიცისა, ძებნა წამლისა მისისა, ცოდნა ხამს მართ უიცისა, და ჩემი თქვი, რა ვქმნა ბნელ-ქმნილმან, მზე მიმეფაროს, მი, ცისა?“ 707 ყმამან ჰკადრა: „სიახლითა შევჰრთე ჭირი შვიდსა მე რვა, ცუდი არის დამზრალისა გასათბობლად წყლისა ბერვა, ცუდი არის სიყვარული, ქვეით კოცნა, მზისა წვერვა, და თუ გეახლო, ერთხელ ვა და, რა მოგშორდე, ათასჯერ ვა! 708 „ვა თუ გავიჭრა, გაჭრილსა სადა, გლახ, დამწვავს სამ ალი! გული ძეს საგნად ისრისა, მესრვის საკრავად სამალი; დრო სიცოცხლისა ჩემისა დღესითგან ჩანს ნასამალი; და მალვა მწადს, მაგრა გარდახდა ჟამი პატიჟთა სამალი!

Это ясно видно в повседневных делах 713. Удивительное свойство этого числа, взятого за основу инженерами при проектировании моста, основывается на свойствах чисел, которые мудрецы называют арифметикой и алгеброй. Между каждыми двумя теми большими арками сверху установлены маленькие арки, так что общее количество этих малых арок пятьдесят пять. Это — число благословенного имени любимого 714. А также сумма чисел от единицы до десяти равна этому числу, а сумма от единицы до семи равна двадцати восьми 715.

140, 141).

Развалины Амория находятся у города Герчан-Кале; см. Ritter — Erdkunde, XVII1, стр. 581. 224. В тексте не совсем понятно: *** и т. д. Мы не можем определить положения этих городов. Кастиган — должно быть, Кастамуния или Германикополь в Пафлагонии. 225. Константин VI Багрянородный остался после отца 10 лет и управлял под опекою матери своей Ирины. В 797 г. он был ослеплен своей матерью, которая, свергнув его, стала управлять одна до 802 г. 226. Ахарон, Гарун — впоследствии знаменитый халиф — Гарун-аль-Рашид. Г.

1070 დამიჩოქეს, შემომზახეს მაღლის ხმით და ცრემლთ დათხევით: «ჰე, მეფეო, მოგკდომია, ვის უჭვრეტდი სამოთხე ვით, პაპას ბიჭი ახალ ნორჩი, ჯერ არ სრული მაღალს ხე ვით, ზღვას დაუნთქმან პატრონ-ყმიან, არ დამრჩვალან მცირეს ხევით». 1071 გარდავიქეც მასვე წამსა, ამის სმენა ვით გამეძლო? გულიც მქონდეს მაღნიტისი, მის ჩამოღმა ან გამეძლო? მასვე წამსა მობრუნება ჩემი არვის არ შეეძლო. გამოვემხვე ყოვლს კეთილსა და დამეხშა ვითა სასძლო. 1072 ცოტად რითმე მომაბრუნეს თვალ-ფახული, გულ-დნობილი, ვთქვი: «რა რისხვა მამევლინა, ესდენ ვიქმენ მე ცნობილი?» კვლავცა მითხრეს საზარელი სიტყვა ერთად შეწყობილი.

Первым из них является дом с прекрасной статуей Богородицы, известной как Фуенцисла 266; она стоит под защитой скалы на соседней возвышенности, обращенной к югу. Лицо этой статуи божественной красоты, подобного которому я никогда нигде не видел, и перед ней горят несколько больших серебряных фонарей такого крупного размера, что никто не поверит, что они сделаны из серебра, если не увидит их воочию.

Но приговор не допускал сопротивления. И день стал приходить к концу, и солнце стало заходить, и воздух стал отливать иным бесцветным светом. И утреннюю зарю стали облекать темные тучи. Розовые ланиты царицы стали вянуть, и глаза ее, подобные озеру, заставлявшие в своем отражении диск солнца уменьшаться, стали тускнеть. Руки её, никогда не перестававшие служить нищим, стали слабеть, и ноги, вечно страждущие для бога, стали сгибаться и все признаки жизни стали видоизменяться. [48] Общее бессилие 91 овладело всеми, и не знали, что делать. Вельможи 92 били себя по лицу, нищие били себя по голове.

და ეწია ნახჭევანს წარმოსლვასა ვახტანგს ესე წარმოვლინებული ნოინი, ხოლო მეფე ვახტანგ არა შეშინდა, არამედ განმჴნდა, და უმეტეს მოაჴსენებდა სიმჴნეთა და ღუაწლთა ქრისტეს ღმრთისათჳს, და რქუა სპათა თჳსთა: [321] "კაცნო, ძმანო და ერთ-რჯულნო, და ქრისტეს ღმრთისა ჭეშმარიტდ აღმსარებელნო უწყით სჯული მამათა მიერ, და გასმიეს ქადაგება წმიდათა მოციქულთა და უწყით ღუაწლნი და ახოვნებანი მოწამეთანი, და გიხილვან თუალითა თქუენითა ტაძარსა შინა მათსა ურიცხუნი სასწაულნი, და გასმიეს სახარებასა შინა უტყუელისა პირისა, ვითარმედ: "რომელმან აღმიაროს მე წინაშე კაცთა, მეცა აღვიარო იგი წინშე მამისა ჩემისა ზეცათასა", და კუალად: "მოვედიო ჩემდა ყოველნი მაშურალნი და ტჳრთმძიმენი, და მე განგისუენო თქუენ".