წარმოდგენილა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ინფორმატი ...

Ι მთათ გული, დაწყლულებული დახოცილ შვილთა მზერითა, ერთმანერთს მისწებებია, წყენა გაზდილა წყენითა. დაღვრილი გმირების სისხლი მიწის გულს ჩასწვდა ქვევითა, შეწუხებული ნისლადა ამოხეთქილა ზევითა. გულ-გაგმირული ბიჭები გაფანტულია ველადა, ხარ-ზაქებს ჰგვანან მხედარნი, ხმლები არტყიათ წელადა. მტერიც-კი ვერ გაიმეტებს თვის მკვლელებს დასაწყევლადა, ისეთი ლამაზებია, მხოლოდ არვინ ჰყავთ მცველადა, დახოცვილთ არვინა ჰგლოვობს, არ დაწურულა ცრემლადა ქალ-რძლის არ ისმის ქვითინი, დედების მოთქმა მწარია, ჯერ არ იციან დიაცთა, რომ გასწყდა ხევსურთ ჯარია: მტერს შაეხოცნენ ყველანი, არ მოაყივლეს გვარია.