დაგვიანებული პასუხი აკაკის - ვიკიწყაროკაცი მეტყველი, მგრძნობელი, ცხოვლად ამხელი თვალისა, ამგვარის ამბის მოწამე, შევდრკე, დავმუნჯდე ლამისა. მაინც წინ მივალ, მაინცა, არ მეშინიან შარისა, გულს მისვენია ხატადა ენა მთისა და ბარისა. მე არც ერთს კილოს არ ვწუნობ, თუა ქართველის გვარისა, მოთაყვანე ვარ ყოვლისა იმათ ტკბილის და მწარისა. სხვა რამ მაშინებს, ისა ვსთქვათ, დამხშობი მზის და მთვარისა, სამშობლოს დამამხობელი და გამომჯრელი კარისა… სჯობს, რომ იმაზე ვიტიროთ, მუდამ მთქმელი ვარ ამისა, ნუ შეგაშინებსთ, არ გავნებსთ მთიდან ყვირილი ხარისა.
ᲡᲐᲜᲓᲝ ᲬᲧᲐᲠᲝ
დაემთხვა: არაფერი · სანდოობა 1 · ცოდნა ტექსტები · აზრი 0.28 · დაფარვა 0% · ქულა 2.2
იპოვა: საიტები: ცნობარი: იაჰუ #6