ჭაბუკობის ჟამს მივიღე წიგნი, გავშალე ბავშვურ მოუთმენლობით, სატრფოს ბარათი არ იყო იგი, მე რომ ველოდი... არც დედაჩემის თხოვნა დედური: "წერილი მაინც მომწერე ბიჭო!" ჭაბუკი ვინმე ამხედრებული ეხატა ქვემოთ დაღარულ ფიჭვთან. ეს იყო მშობელ მიწის ძახილი, ჩემს ფესვებს სისხლს რომ აძლევდა უმალ. ვემთხვიე მიწას მე თავდახრილი და საზღვრისაკენ გასწია გულმა!

National Library of Georgia In the digital library "Iveriel", you can find electronic versions of books, magazines, newspapers, photos and other rare editions preserved in the LEPL Ilia Chavchavadze National Library of Georgia, as well as electronic copies of important documents published in Georgia and abroad, which their owners donated to the National Library.

გულების სიმბოლო, იმ უდიდესი ნდო- ბის სიმბოლო, რომელსაც ...

თქვენ წადით, მე აქ დავრჩები, გზათ არ შაგიშლით, სავალთა!“

დედანი საბუთისა 1586 წ. 01.09. - შეწირულების წიგნი სვიმონ მეფისა დმანისის ღმრთისმშობლისადმი საბუთის აღწერილობა დ ე დ ა ნ ი : ხეც. Ad-2233 ბ . ქაღალდი, ზომა: 91 x 21. საბუთი გადაწერილია სხვა, უფრო ადრეული საბუთის სტრიქონებს შორის დარჩენილ თვისუფალ არეებზე. საბუთი ორენოვანია: ქართულ სპარსული. სპარსული ტექსტი დაწერილია verso-ზე მსხვილი შექასთენარევი ნასთალიკით. საბუთის თშვში, ფერადი ზოლებით მოჩარჩოებულ სივრცეში გამოსახულია მინიატურა ღმრთისმშობელი ყრმით.

ის გამოხედვა მზიური შვილთა ვალი და სესხია, შეგრძნება ტიტანიური, იტყვი: ნამდვილი მესხია. ის გამოხედვა სხვა, წრფელი, ვერავის ვერ მოესყიდა და ამაყობდა ქართველი იმ ერთი ვინმე მესხითა. იმ გამოხედვით არეებს უკვდავი ცა მიესხურათ, ვეფხვების შემოგარეებს სხვა ვერვინ იტყვის მესხურად. ის გამოხედვა გასდევდა შთამომავლობას მესხივედ, იბრძოდა, თავს გადასდებდა თავგანწირული მესხივით. არის ტალღათა მოხეთქვა ძლიერი, არ უნებური. მითხარით, სხვა გამოხედვა სად არის მესხისებური?! გრიგალია თუ სეტყვაა, არ მეშინია მე სხვისა, ქართველში გამოხედვაა იმ ერთი ვინმე მესხისა. რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა

საბუთის აღწერილობა დედანი საბუთისა 1523 წ. - განჩინება დავით X-ისა ბარათაშვილთა გაყრის საქმეზე დ ე დ ა ნ ი: ხეც, Ad-1299; მოყავისფრო, სინესტისაგან დალაქავებული ქაღალდი, ზომა 87,7 x 15,7; დაზიანება: თავი და ცალკეული ადგილები ამოგლეჯილია, კიდეები ტექსტის არემდე ჩამოჭრილი, გადანაკეც ადგილებზე ტექსტი თითქმის გადასული. გვერდები და ზურგი გამაგრებულია სარესტავრაციო ქაღალდით; რუხი მელანი; ხელი - მკაფიო მხედრული: განკვეთილობის ნიშანი - ორი ან სამი წერტილი. * 2016 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი IV - N 36

XVII საუკუნის პირი საბუთისა 1459 წ. - სამთავისის გუჯარი ქაღალდის გრაგნილი, ზომა: 135,7 x 12,5. საბუთი მსუბუქად არის დაზიანებული, რამდენიმე ადგილას მარჯვენა კიდე მოხეული ტექსის დაუზიანებლად. შუაში ტექსტი ოდნავ დალაქავებულია. verso-ზე ტექსტის ქვემოთ დარჩენილ ცარიელ არეზე დაკრულია საფენი ქაღალდი. მელანი შავი. ხელი ნუსხური, რომელიც იწყება თანაბრად მწყობრი სტრიქონებით და გრაგნილის შუა სტრიქონებიდან თანდათანობით მჭიდროვდება. ასეთივე მჭიდრო ნაწერი გრძელდება საბუთის verso-ზე. * 2014 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი III - N 39

Hd-1301 დედანი საბუთისა * 1465 წ. - თარხნობის წიგნი საგია თურმანისძისა ვიგრიაშვილებისადმი საბუთის აღწერილობა # ხეც. Hd-1301 ; დედანი. მუქი ყვითელი ეტრატი, 35 x 12,8; დაზიანება: ზედა მარჯვენა კუთხე დასერილია ნახევებით, საბუთის თავი და გვერდითი არეები დაფარულია მონაცრისფრო ნადებით. შავი მელანი; მხედრული, ოდნავ აჩქარებული მწიგნობრული ხელი; განკვეთილობის ნიშანი: ორწერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ. ტექსტს ახასიათებს ა-მეტობა - [[2014 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი III| [2014 - კორპუსი - III - გვ.149] ]].

რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა

361 “დღენი გამოხდეს და გული უფრორე დამწვეს კვლავ ალთა, ვეღარ ვუჭვრეტდი ლაშქართა, მინდორს თამაშად მავალთა; დარბაზს ვერ მივე; მკურნალთა დამიწყეს მოსლვა მრავალთა, მაშინ დავიწყე გარდახდა სოფლისა ლხინთა და ვალთა. 362 “მათ ვერა მარგეს, მე გულსა ბინდი დამეცა ბნელისა, სხვამან ვერავინ შემატყო დება ცეცხლისა ცხელისა; სისხლი დამწამეს; მეფემან ბრძანა გახსნევა ხელისა. გავიხსენ ფარვად პატიჟთა, არვისგან საეჭველისა. 363 “ხელ-გახსნილი, სევდიანი, საწოლს ვიყავ თავის წინა; ჩემი მონა შემოვიდა, შევხედე, თუ თქვას: რა მინა. «მონააო ასმათისი»; შემოყვანა ვუთხარ შინა.

როგორ დავტოვო და წაიღოს დრომ, რომელიც გზნებათ მრავალთ საწყია, იქ რომ კორდია და იმ კორდზე რომ გადარჩენილი სამი ცაცხვია?! ის სამი ცაცხვი! მათ ქვეშ შთენილთა აღფრთოვანებათ, იმედთა შლილთა და ოცნებათა გადახდენილთა, ჩემთა ოცნებათ გროვა აწყვია. აქ ძველისძველი, უხსოვარ ხნობის, რაც კი ბილიკი და ნანგრევია, მას ჩემი ყრმობის, საოცარ ყრმობის, უნელებელი ოხვრა ჰხვევია. ნანგრევი!.. როგორ მიყვარდა მე ის... რამდენი სევდის, რამდენ სიამის, მე, დაფიქრებულს, ვინ უწყს, რა წვაში მღელვარე ღამე აქ მითევია! როგორ არ მიყვარს!

ურიათ ვის აღუმართეს ჯვარად ძელი!!!... დღეს დადუმდა ღმერთ-კაცი ღვთად მეტყველი!... განსკდნენ კლდენი!... განიპო კრეტსაბმელი!... აღდგნენ მკვდარნი!... უგლოვს თვით მზეცა ბნელი!.. ღმერთმან თავი მოიხარი სიკვდილად: განშორდა, ხორცს მიეწურა ღრმად ძილად; ჯოჯოხეთად შთახდა უკუნს-უფსკრულად დღეს ვსტირთ მისნი, ვიგლოვთ მოსავნი სრულად... შეველ მტილსა მგლოვარებით დამშვრალი სად სიმწყაზრე ვნახე, დაზრულ-გამქრალი; მზის ნაცვლად მთვარე იდგა დამცხრალი. დავფიქრდი. მუნ, სევდამ მპოვა გამშრალი... რიჟრაჟს, ვსჭვრეტდი, განვიცადე ნეტარა?

წითელი, თეთრი და ყვითელი ფერების ტვირთით ერატოს მარად გაფითრება და მდუმარება, მდინარეთ ლურჯი, ქაფიანი და მძიმე ზვირთი შავი ზღვისა და კასპიისკენ მიეჩქარება. რესურსები ინტერნეტში *გალაკტიონ ტაბიძის ლექსები