თითქოს კიბეზე ამოდის ვიღაც და მესმის ფეხის ნელი ხმაური. რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა

ამ საკითხის ირგვლივ წიწილებში, ვიზუალური იმპრინტინგის მოდელზე, ჩატარებულ ქვემოთ მოყვანილ კვლევაში ყურადღება გამახვილებულია მოლეკულურ ცვლილებებზე, რომლებიც მიმდინარეობს თავის ტვინის შესაბამის უბნებში მარჯვენა და მარცხენა ინტერმედიალურ მეზოფალიუმში, ვიზუალური სტიმულის შთაბეჭდვისას, ტრენირებიდან ერთი საათის შემდეგ. აღნიშნულ კვლევაში რაოდენობრივი ანალიზის ობიექტს წარმოადგენს Src/ND2-ის კომპლექსი. Src, როგორც NMDA რეცეპტორების ფოსფორილირებაში მონაწილე ფერმენტი, სინაფსური პლასტიურობის მოდულაციის ხარჯზე, ჩართულია ქცევის რეგულაციის პროცესში.

შეწყდა სიმღერა და სერენადა, აღარ იმღერის ინეზილია, ცეცხლის კვამლშია ახლა გრენადა, სისხლის ტალახში მიზელილია. აღარ ახარებს ახლა ტოლედოს კარმენის ცხელი ვნების სიცილი, ქალების მოთქმა ქუჩებს მოედო, ყველგან ბავშვია იქ მისრესილი. და ლესავს დანას ბასკი დონ-ხოზე, მტერს მტრულად უნდა დახვედრა დროზე. - ბარიკადებზე! - არის ბრძანება, ისმის კივილი - ცეცხლი მაგარი. სირცხვილი ვაჟკაცს, თუ მტერს დანებდა და მიატოვა თავის სანგარი.

ვითა პეპელა არხევს ნელნელა სპეტაკს შროშანას, ლამაზად ახრილს, ასე საყურე, უცხო საყურე, ეთამაშება თავისსა აჩრდილს. ნეტავი იმას, ვინც თავისს სუნთქვას შენსა ჩრდილშია მოიბრუნებდეს! შენის შერხევით, სიო-მობერვით გულისა სიცხეს განიგრილებდეს! ჰოჲ, საყურეო, გრძნებით ამრევო, ვინ ბაგე შენს ქვეშ დაიტკბარუნოს? მუნ უკვდავების შარბათი ვინ სვის? ვინ სული თვისი ზედ დაგაკონოს?

საქართველოს მთებს თავს ადგება ოქროს ნათელი, მღერის არაგვი, ბუმბერაზი მთების ტოროლა. დევის ნაფეხურს მიაგავს გზა შენგან ნათელი, და შენზე ფიქრი - სიყვარულის ზვავის მოწოლას. ო, როგორ ვიცით, ბედნიერი რომ არის წამი, როცა გათანგულს აღარ ძალუძს გულს არ უყვარდეს! შენზე სიმღერით ყელს იღადრავს ჭალის ლერწამი, ჩრდილოეთისკენ სურთ გაფრენა წინანდლის ვარდებს. ეს ასი წელი თან წაიყვანს კიდევ ათას წელს, შენ უჭკნობ სიყრმეს სიბერე არ გაჰკარებია. ისმის დიდება ყველგან, სადაც კაცის ხმა უწევს: იალბუზია, პამირი თუ ვანკარემია.

ხარს ვგევარ ნაიალაღარს, რქით მიწასა ვჩხვერ, ვბუბუნებ, ღმერთო, სამშობლო მიცოცხლე! _ მძინარიც იმას ვდუდუნებ; საწყალთ საწყლობა რო მესმის, იმათ ვარამზე ვწუწუნებ; არცროს უსაქმო არა ვარ, მუდამ ვკოწიწობ, ვჩუჩუნებ. ცოტა მაქვს, ცოტას ვჯერდები, ბეჩავთაც გავუზიარებ. სიკეთისათვის სიკეთეს არავის დავუგვიანებ. ავის თქმით, ავის ქცევითა გულს არვის დავუზიანებ. ხარს ვგევარ ნაიალაღარს, რქით მიწასა ვჩხვერ, ვბუბუნებ; ღმერთო, სამშობლო მიცოცხლე! _ მძინარიც იმას ვდუდუნებ; საწყალთ საწყლობა რო მესმის, იმად მაგივრად ვწუწუნებ; ხანდახან ჟინი ამიღებს, სიმღერას დავაგუგუნებ.