სიგელი # 1770 წ. სიგელი # 1770 წ. სიგელი # 1771 წ. სიგელი # 1772 წ. სიგელი # 1772 წ. სიგელი # 1773 წ. სიგელი # 1776 წ. სიგელი # 1779 წ. სიგელი # 1779 წ. სიგელი # 1779 წ. სიგელი # 1779 წ. სიგელი # 1781 წ. სიგელი # 1782 წ. სიგელი # 1783 წ. სიგელი # 1783 წ. სიგელი # 1784 წ. სიგელი # 1786 წ. სიგელი # 1786 წ. სიგელი # 1786 წ. სიგელი # 1786 წ. სიგელი # 1787 წ. სიგელი # 1788 წ. სიგელი # 1788 წ. სიგელი # 1789 წ. სიგელი # 1790 წ. სიგელი # 1791 წ. სიგელი # 1791 წ. სიგელი # 1792 წ. სიგელი # 1794 წ. სიგელი # 1795 წ. სიგელი # 1796 წ. სიგელი # 1796 წ. სიგელი # 1797 წ. სიგელი # 1799 წ. სიგელი # 1799 წ.

კათალიკოსი ცხენის მოკვლას ჩიოდა და, სასამართლო გადაწყვეტილების თანახმად, იგი ხიმშიაანთ უნდა დაეურვებინათ. - [პალ-5-393-394 - ხიმშიაშვილი რამაზ] შენიშვნა საბუთი გადასატანია მეთექვსმეტე საუკუნეში და გასაერთიანებელია Ad-1791-ის შინაარსთან. იხ პირთა ანოტირებული ლექსიკონი საბუთის პუბლიკაციები 1897 - თედო ჟორდანია - ქრონიკები - წ. II - გვ.217 2013 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი II - N 29

- ერეკლე II - 342 H-03/18 - 1791 12.X. - ერეკლე II - 345 H-03/19 - 1785 12.X. - ერეკლე II - 341 H-03/20 - 288 H-03/21 - 1720 - დავით იმამყული-ხანი - 325 H-03/22 - 1736 - ალექსანდრე III - 327 H-03/23 - 1703 22.IX. - ერეკლე I ნაზარალი-ხანი - 176 H-03/24 - 126 H-03/25 - 293 H-03/26 - 292 H-03/27 - 351 H-03/28 - 335 H-03/29 - 261 H-03/30 - 294 H-03/31 - 187 H-03/32 - 114 H-03/33 - 235 H-03/34 - 349 H-03/35 - 179 H-03/36 - 186 H-03/37 - 182 H-03/38 - 238 H-03/39 - 94 H-03/40 - 93 H-03/41 - 98 H-03/42 - 492 H-03/43 - 328 H-03/44 - 183 H-03/45 - 81 H-03/46 - 533 H-03/47 - 78 H-03/48 - 55

Book · 1962 · ბესიკი; ბარამიძე, ალ.; თოფურია, ვ. · თბილისი : საბჭოთა მწერალი. მე-6 შევსებული გამოცემა

მიწურულს), სახლიკაცებს შორის ერთობის შესახებ „ლაპარაკი“ იყო, მაგრამ „ერთად დგომა აღარ მოხდა“ და გვარის წევრები „ცალკე გევიდნენ“. 1790–1791 წლებში ვახუსტიმ მისცა თავის თანამოგვარეებს, რაც „სამართლით“ მისგან ერგებოდათ „კაციცა და მიწა–წყალიც“ (ჩიჯავაძეთა თავკაცი ამ დროს ვახუშტი იყო). ამრიგად საგვარეულო სამფლობელოს დაბრუნების შემდეგ, მოკლე ხანში, ჩიჯავაძეები გაიყარნენ, გაინაწილეს საერთო ყმა–მამული და ამიერიდან ერთ სათავადო სახლად არ გაერთიანებულან.

08.03. - წყალობის წიგნი მეფე სოლომონ II-სა ანდრია ყვიბანეისშვილისადმი #1791 წ. 03.08. - წყალობის წიგნი მეფე სოლომონ II-სა ავალიანებისადმი #1792 წ. 08.03. - წყალობის წიგნი მეფე სოლომონ II-სა ლევან ღოღაბერიძისადმი #1794 წ. 05.24. - შეწირულების განახლების წიგნი მეფე სოლომონ II-სა ჯრუჭის მონასტრისადმი #1797 წ. 01.20. - წყალობის წიგნი მარიამ დედოფლისა დათუა და ზაუსტა გიორგაძეებისადმი #1798 წ. 11.20. - წყალობის წიგნი მარიამ დედოფლისა გიორგაძეებისადმი #1800 წ. 02.22. - წყალობის წიგნი მეფე სოლომონ II-სა როსტომ იაშვილისადმი #1800 წ. 06.12.

Book · 2021 · ჭაბაშვილი, ანა; რეკკ-კოტრიკაძე, თამარ · თბილისი : ვაზი. საავტორო უფლებებიდან გამომდინარე წიგნის ელექტრონული ვერსია ხელმისაწვდომია მხოლოდ ეროვნული ბიბლიოთეკის შენობიდან. გთხოვთ, მიმართოთ სამკითხველო დარბაზებს წიგნი გამოიცა მწერალთა სახლის და საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინის

---- საქართველოს ისტორიის ელექტრონული ბიბლიოთეკა ---- წიგნის სათაური *მაცნე - 1969-3 სრული სათაური *საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის მაცნე, საზოგადოებრივ მეცნიერებათა განყოფილების ორგანო, 1969-3, თბილისი, 1969 რესურსები ინტერნეტში http://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/162991 სარჩევი * ბენიამინ სილაგაძე - ერაყის ქართველი ქულემენების დინასტიის ისტორიიდან (ალი ფაშა) * ვილენ ქორიძე - ბესარიონ გაბაშვილის ელჩობა რუსეთში (1787-1791 წლებში) * ლეილა ხუსკივაძე - წმ. გიორგის 1651 წლის ხატი ილორიდან * ვასილ ცისკარიშვილი - ბალთის წარწერა

1791 წლის 26 ნოემბერს მეფე სოლომონ მეორემ და დედოფალმა მარიამმა, სოლომონ პირველისა და მისი ძმის – არჩილ ბატონიშვილის სულის საოხად, ჯრუჭის უდაბნოს შესწირეს სოლომონ პირველის უერთგულესი მოძღვრის, უმემკვიდროდ გარდაცვლილი კარის დეკანოზის – დავით წერეთლის ქონება: ქორეთის სასახლე, ზვრით, მიწებით, ტყით და ,,ყოველივეს მისის სამართლიანი საზღვრით”, ქორეთს მოსახლე პაატა, ბიძინა, გიგია და სეხნია გუდაძეები, ბასილ, დათუა და გოგიტა კაპანაძეები, დათუა და სეხნია დათუაშვილები, ბეჟა ბიჭაშვილი, მეგრელი გიგია – ,,მეფე სოლომონისაგან სამართლით სისხლში ანაყუანი და ესრეთ დავთრით ბოძებული”, ნასყიდა, სეხნია, დათუნა, პაატა და ივანე შარვაძეები, გიორგიტა და ივანიკა ლილუაშვილები, დათუა ქამუშაძე, ხუცესები საბა, კვირია და ბერი, ხუცის შვილები ივანიკა, თევდორე, ბერი და დათუა, ითხვისს მცხოვრები კვირია და პაპუჩა მეგრელიშვილები, მამუკა მჭედლიძე, პაატა და ზაზუტა რაზმაძეები ძმებითურთ, რაჭაში ფარახეთის სასახლე ,,ადგილით, მამულით, მიწით, წყლით, ტყით და ყოვლითურთ მისის ქონებულით”, ჩიღუნაძე შაქარა ძმითა და ძმისწულებით, სვიმონა, კაციელა, სეხნიკა და რამაზიკა ჩიღუნაძეები, სევას მოსახლე სეხნია და გიგიტა ნადირაშვილები, ჭიბრეველი შოშიკა და მარტუათ უბანში მცხოვრები შიო და ბასილა ქამუშაძეები თავიანთი ადგილ-მამულით, ბერი ესიტაშვილი – ,,ესე ყოველი მათის მიწა ადგილით და ზუარით, სახნავ სათესით და წყლით, ტყით საფლავ სამარხით, სახარდნით და საწისქვილოთ, და მათის ყოვლითურთ ქონებულით”[28; 5, გვ.385; 60, გვ.251] ხოსია (არქიმანდრიტ სვიმონ ქავთარაძის ბიძა), სვიმონ, იესე ჯაფარიძეებმა 1792 წლის 20 აგვისტოს ჯრუჭის მონასტერს მიჰყიდეს მიქელიკა და გაბრიელა ცერცვაძენი, ცოლ-შვილით და ,,ყოველივე ქონებით” [9].

- ერთობის ტრაქტატი ივერიელთა მეფეთა და მთავართა - Hd-1335 * PDF N 142 1791 წ. - განწესებანი საქართუელოს მეფის ირაკლისანი ძეთა თვისთადმი სამეფოისათვის საქართუელოისა - Sd-2140 * PDF N 143 1792 წ. - წიგნი გრიგოლ დადიანისა სოლომონ II-სადმი ქურდების დასჯის შესახებ * PDF N 144 1792 წ. - ჯარის დაბარების წიგნი ერეკლე II-ისა იოანე ამილახორიშვილისადმი - Ad-1350 * PDF N 145 1793 წ. - ბეითალმანი მამულის წყალობის სიგელი ერეკლე II-ისა იოსებ ყორღანაშვილისადმი - Qd-8922 * PDF N 146 1795 წ. - ჯამაგირის წიგნი ერეკლე II-ისა მდივანბეგ ჩოლოყაშვილისადმი * PDF N 147 1796 წ.

შევედით შინაგან ქალაქსა, ვიხილეთ სრანი და პალატნი უცხოდ ჩინელთაებრ სეროებულნი, ესრეთ ვითა მაისისა ველთა ასფო-დელოებნი; და მოგჳძღუ ნენ სასახლესა იერუ- სალიმის მეტოქისასა და არქიდიაკონი ჩუ ჱნი ვაახელით მიტროპოლიტსა ზმირინისასა უფალსა ნეოფიტეს, და მასცა დიაკონი თჳსი ებოძა და მიგჳძღუ ნენ სრასა მთა- წმინდელთა ქართუ ჱლთა მონასტრისასა და მუნ დაგუ ა- ______ ( 9 ) სმირნა ქალაქი, სამყოფო იოანე ღუ თის-მეტყუ ჱლისა, რომლისა მოწაფე იყო თჳთ წმინდა პოლიკარპე და გჳრგჳნი მოწამეობისა მიიღო ქრისტესთჳს ღრმამან მოხუცებულმან წელსა 166. პ. ი.

ამის მეორე დილაზედ სასულიერო წოდება, ბატოიშვილები, დიდრონი კაცები და თვით მეფე ირაკლი ავლაბარში წასასვლელად რომ ემზადებოდნენ, იმათში ბრძანა მრისხანებით მეფემ: -თუ მართლა ჩემი შვილი ლევან ხანჯლით გაგმირულია დედაკაცზე ქმრისაგან, ჭეშმარიტებას ვფიცავ, სახალხოთ ვათრევინებ. ამასთანავე გამოვიდნენ და ცხენებით გაეშურნენ ავლაბრისკენ, მაგრამ დიდათ დაღონებულები. იმ ლევანის სიკვდილს ხომ აღარ სწუხდნენ, იმას სწუხდნენ, უთუოდ ათრევინებს და საგანგაშო შეიქნება ყოველს ქვეყანაშიო. როდისაც მივიდნენ და ეკლესიაში შევიდნენ, უბრძანა: ეგ ცხედარი კარზედ გაიტანეთო. გაიტანეს და იქ სრულიად ცხედრის გატიტვლება უბრძანა.

სიგელი # 1708 წ. სიგელი # 1709 წ. სიგელი # 1710 წ. სიგელი # 1711 წ. სიგელი # 1712 წ. სიგელი # 1713 წ. სიგელი # 1715 წ. სიგელი # 1716 წ. სიგელი # 1717 წ. სიგელი # 1719 წ. სიგელი # 1738 წ. სიგელი # 1738 წ. სიგელი # 1741 წ. სიგელი # 1741 წ. სიგელი # 1742 წ. სიგელი # 1742 წ. სიგელი # 1742 წ. სიგელი # 1746 წ. სიგელი # 1749 წ. სიგელი # 1751 წ. სიგელი # 1752 წ. სიგელი # 1754 წ. სიგელი # 1760 წ. სიგელი # 1760 წ. სიგელი # 1761 წ. სიგელი # 1761 წ. სიგელი # 1764 წ. სიგელი # 1767 წ. სიგელი # 1773 წ. სიგელი # 1773 წ. სიგელი # 1774 წ. სიგელი # 1774 წ. სიგელი # 1776 წ. სიგელი # 1779 წ. სიგელი # 1780 წ.

ვიყავ ჟამსა ამას შობითგან წლისა ლზ (37) და პატიოსანთა სასაფლაოთა ჩემთა წილ მოვიყიდე საფასით მე, უცხომან საფლავი ესე და მიღებულ ვიქმენ მიწად ეკკლესიასა ამას წმიდისა მოციქულისა ანდრიასასა და არა დამიშთა შვილიერება ჩემი ქუეყანასა ზედან ნუგეშინის საცემლად სულთა ჩემთა. საყუარელნო მამანო და ძმანო ჩემნო, ვინც ნახოთ ჩემს ცოდვილსა და უცხოსა საფლავი და ლოდი მდებარე ჩემ-ზედან, შენდობა მითხოეთ ღუთისა მიერ, რათა ღმერთმან თქუენცა მოგიტევნეს ცოდუანი თქუენნი."