2022-02-24 · …ყველა მორწმუნეს ვთხოვ ეს დღე გაატარონ ინტენსიურ ლოცვასა და მარხვაში”. პაპ ფრანცისკეს თხოვნით, 2 მარტი მთელს მსოფლიოში მშვიდობისათვის ლოცვისა და მარხვის დღედ გამოცხადდა. „ჩემს გულში დიდი ტკივილია უკრაინაში გაუარესებული სიტუაციის…

ომში გამოცდილი მეომრები და სახელოვანი ბაჰადორები სიმხნისა და მამაცობის ზღვარს გადადიოდნენ, ზანდუკებში სხდებოდნენ, ზანდუკებს მთიდან თოკით დაბლა უშვებდნენ და გამოქვაბულებს რომ გაუსწორდებოდნენ ისრით, ხმლითა და შუბებით ებრძოდნენ შიგ გამაგრებულ ურწმუნოებს, ცეცხლმოკიდებულ ნავთის ქოთნებს ესროდნენ და უწვავდნენ ხის ნაგებობებს. ურწმუნოებიც თავგანწირვით იბრძოდნენ სიკვდილის შიშით.

ჩვენ, ნაშიერებს მჭედელ ტომების ცეცხლოვან თვალებს გვითრობს ლითონი, მზეზ რომ ვუყურებთ, ოქროს ლომები იბადებიან დიდრონ-დიდრონი. ჩვენ ვთხრით და ვცხრილავთ და ისე ფრთხილად, რომ მიწამ შრომა არ გაგვიოხროს, ჩვენთვის ვიტოვებთ ცარიელ სილას, დიდ ბატონებს კი, ვუგზავნით ოქროს. საყვარელის თუ საკუთარ ბედზე ჩვენ ოქრო ვეძებთ. ჩვენ ამავე დროს ვართ მეომარნი, ომში ხალიბურ ხმალს ვახელებდით, ჩვენი სამშობლო სახელოვანი არტაანია და სამღერეთი, სადაც ბარს, როცა დაჰკრავ მიწაზე, შემოგანათებს განძი ბებერი, სადაც ჩვენ ვიშვით და გავიზარდეთ – ქართველი ოქროსმაძიებელნი. საყვარელის თუ საკუთარ ბედზე ჩვენ ოქრო ვეძებთ.

…24, 2017 მურალი ბავშვთა ინფექციური საავადმყოფოს ფასადზე WHAT I SEE March 23, 2017 გულის ტარება სხეულის ზედაპირზე ნასტასია არაბული February 28, 2017 არქიტექტურა დიზაინი კინო ლიტერატურა ახალი გამოცემები ჩვენი რეკომენდაცია…

- რა ქენი, ბიჭო?.. - შემოეხვივნენ ქალიშვილები... - ვერსად ვერ ვიშოვე... არავინ არ გვათხოვა! - თქვა დათიამ. ქალიშვილებმა თავი მიანებეს ფუთების კვრას და შეზრიალდნენ. - მძულს აქ მოსვლა! - წამოიძახა უფროსმა ქალიშვილმა თალიკომ.- სიკვდილს უნდა ეღირსო, სანამ აქედან ფეხის გადადგმას მოახერხებდე ადამიანი! დასწყევლოს ღმერთმა აქაურობა! - მე რომ ზეგ ქუთაისში არ ვიქნე, მომკალით და ის იქნება! - გამწარებით გაიძახოდა ლამაზი ნატალია. - ზეგ ნუციკო დღეობას იხდის... სიტყვა მივეცი, უსათუოდ ჩამოვალ-თქვა და დათიას წყალობით ყოველგვარ სიამოვნებას უნდა ჩამოვრჩე! - რა დაგემართათ?.. რა მოგივიდათ?

ისინი ატარებდნენ აგრეთვე საბარკულებსა და მუზარადებს, ხოლო ქამრის გასწვრივ ლაკონური ხმლის მსგავს სატევარს33, რომლითაც კლავდნენ მას ვის ძლევასაც შეიძლებდნენ, სჭრიდნენ თავებს და თან მიჰქონდათ; ამასთან [ხალიბები] მაშინ მღეროდნენ და როკავდნენ, როდესაც მტერი უყურებდა. მათ ეკავათ აგრეთვე 5 წყრთის [სიგრძის] შუბები, რომელთაც მხოლოდ თითო მუბისპაარი ჰქონდათ34. ისინი რჩებოდნენ პოლისმებში და როდესაც ელინები ჩაუვლიდნენ ყოველთვის ბრძოლით დაედევნებოდნენ მათ.

ლათინელებმა ხელახლა აღმართეს ისინი. აქაურმა სქიზმატიკოსმა მღვდლებმა და ხალხმა სარკინოზთა და იუდეველთა ხელის შეწყობით, მესამედ აღმართული (ქვები) სქიზმატიკოს ეპიკოპოსთა-ეპისკოპოსთან წაიღეა. ყოველივე ამის გამო (მოგმართავთ) თქვენ (დასავლეთის ქრისტიანებო), რომლებიც სტკბებით უზრუნველი კეთილდღეობით, შეიბრალეთ აღმოსავლეთის ქრისტიანები, რომლებიც იჩაგრებიან და (თავიანთ) მძიმე გაჭირვებაზე ტირიან. თქვენთვის ადვილია, რომ ქვეყნიერებიდან სრულიად ამოაგდოთ მაჰმადიანთა და სარკინოზთა მათრახი. ეს შესაძლებელია, კეთუ კათოლიკენი კარგს იზამდნენ და მიბაძავდნენ დიდ მეფეს.

გადააგდებს ლურსმნებს ველის ყვავილი. დაეფინება ალმასი. მოვა გველი, დაიჭრება, დაიკუწება ალმასებზე. ბუზის ტოლა კიდევ გადარჩება. გასცდება ქალი და წავა. ივლიან, ივლიან და ეტყვის ქალს ცხენი: აბა მიიხედე, მოგვდევს რამე, თუ არაო? მიიხედავს ქალი: ბუზის ტოლა რაღაცა მოგვდევსო. გადააგდე მინაო, - უთხრა ცხენმა. გადაისროლა მინა და გაჩნდა ტბა, ჰღელავს და ექანება. ცხენი ეტყვის: მე დაღლილი ვარ, დამეძინება, ის ბუზისტოლა გველი ბებრად იქცევა, მოვა ტბასთან და დაგვიძახებს: შვილო, ბეწვი გამოაძვრე ცხენს, გადმოდევ ტბაზე, გამიყვანე, შეგაქცევო, - მაგრამ შენ არ შეცდეო. - დაიძინებს ცხენი.

ნუ დაჰზოგავ ნურავის, რასაც კბილი და კლანჭი მიგიწვდება! თესე ქვეყანაზე ვაება, ტირილი და გლოვა, სისხლი და ცრემლი!..“ აი ჩემი ნდომა, ჩემი წადილი, ჩემი ბუნება… ააახ!.. არ მინდა ვიფიქრო, არ მინდა გავიხსენო ჩემი ცოდვები… ააახ! ღმერთო, ღმერთო, შე დალოცვილო! რა უბედური, რა ყველაზე საწყალი გაგიჩენივარ! და განა მარტო მე? რა საჭიროა ან ვეფხვი, ან დათვი, ან სხვა სისხლის მსმელი ნადირი?.. რას ვაკეთებთ ჩვენ? არაფერს, ცოდვის მეტს. ჩვენი სიცოცხლე, ჩვენი არსება თავიდან ბოლომდე დაგვირგვინებული ცოდვაა. არ შეგვეძლო განა ბალახი გვეძოვა და ისე გვეცოცხლა? სისხლის მაგივრად წყალი გვესვა?

ალექსანდრე (სანდრო) კობახიძე (დ. 11 თებერვალი, 1987; თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, „დნიპროსა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი. 2014 წლის ივლისიდან იჯარის წესით განათხოვრებულია ლუცკის „ვოლინში“. კარიერა კარიერა დაიწყო თბილისის „დინამოს“ ახალგაზრდულ გუნდში. შემდეგ იცავდა ასევე დედაქალაქის კლუბ „სპარტაკის“ ღირსებას. 2005 წელს დაბრუნდა „დინამოში“, სადაც 3 სეზონი გაატარა. 2008 წლის ზამთარში გადავიდა უკრაინულ „დნიპროში“. უკრაინის პემიერ-ლიგაში მისი დებიუტი შედგა 2008 წლის 22 მარტს „ზაკარპატიესთან“ 1-1 დასრულებულ მატჩში.

ლოთებო, ნეტავი ჩვენა, დღეს მოგვეცა შვება-ლხენა, შემოდგომამან ბახუსი, საწნახელში ჩააყენა! რაგინდ ზამთარი ჰყინავდეს, გინდ ყვავიც ვეღარ ჰფრინავდეს, ვერ შეგვაშინოს სიცივემ, თუ თავში ღვინო ბრწყინავდეს. მინდა ვსვა - საღვინე მამე, მოძღვარო, დასტური დამე! წყლის ყლაპვა ცოდვილთ წესია, წარღვნაა ამის მოწამე. ნოემ რა ერთხელ ინება ყურძნის წვენისა გემება, თვითონ ნუნუას მიუჯდა, წყალი პირუტყვთ დაანება. ვაჟკაცნო, მოდით დავლიოთ, სჯობს რომე ღვინო დავძლიოთ. ომამდინ სისხლად იქცევა, მერმე ბრძოლაში დავსთხიოთ. რა ომის ცეცხლი ასტყდება, ბრძენი სიფრთხილით წახდება; მაგრამ ღლეული მაშინვე ან მოჰკლავს, ან შეაკვდება!

სადღაც შორს იყო გამოსალმება, სადღაც შორს ზღვასთან სდუმდნენ ნივთები. მე რომ ვატარებ წმინდა წამებას, ბევრია ამის მაგალითები. წავიდა ღამე და გული გაჰყვა, მთას გადუარეს წუხელ ქარებმა. ვიღაცას უნდა ვიღაცის ნახვა, ახლა ის მიდის და ეჩქარება. და გული იღბალს ქარისკენ მიჰყავს, ვიცოდე, მაინც ამას რა ქვია? სადღაც შორს უცებ შეწუხდა ვიღაც, სადღაც შორს ქალი დაფიქრდა გვიან. სადღაც შორს იყო გამოსალმება, სადღაც შორს ზღვასთან სდუმდნენ ნივთები მე რომ ვატარებ წმინდა წამებას, ბევრია ამის მაგალითები. რესურსები ინტერნეტში *მამარდაშვილის ციფრული ბიბლიოთეკა

დედანი საბუთისა 1495 წ. - შეწირულების სიგელი ალექსანდრე მეფისა გელათისადმი - დაკარგულია საბუთის აღწერილობა * 2014 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი III - გვ.307 ეტრატზე ნაწერი დედანი N 52 და მისი ნუსხა N 9865 უნახავს თ. ჟორდანიას. რუსეთის ადგილობრივ მმართველობას დედანი გაუტარებია რეგისტრაციაში 1839 წლის 28 ოქტომბერს ნომრით N 1042.