პრო ექ ტის მო ნა წი ლე ე-ბი10 დღის გან მავ ლო ბა ში შე მეც-ხე ლოვ ნე ბო დარ გე ბის პო პუ ლა რი ზა ცი ა, ლო-ნე ბით და სა გან მა ნათ ლებ ლო აქ ტი ვო ...

კუნელაანთათ მოგუიხსენებია საინბეგაშვილის ვენახი ერთი, დავლათარაშვილის ვენახი ერთი, სარუაშვილის ვენახი ერთი, ფარილუსას ვენახი ერთი, ავაგაშვილის ორის ვენახის კულუხი, სარგისაშვილის ერთის ვენახის კულუხი, დვალიაურის ერთის ვენახის კულუხი, ბუკისძისეული ვენახი ერთი, ჩეკურასეული ვენახი ერთი, გოგიჩასეული ვენახი ერთი, ქადისგულის ერთის ვენახის კულუხი, ხოზლის ერთის ვენახის კულუხი, ექუსის ბუნდარულის ვენახის კულუხი. ესე რაც მოგუინუსხავს ამით გამოვდგომივართ ჩუენის მკუდრის საცხოვნებლად და ცოცხალთ სადღეგრძელოდ და შესანდობლად. დედანს ჰქონია ორი ხვეული ხელრთვა, რომელთა ფაქსიმილეები გადმოუღია ს. კაკაბაძეს: პრო?

ჩე​მი ტა​ძა​რი ოც​ნე​ბით შექ​მნილს, დი​დე​ბულ​სა, ჩემ​სა ტა​ძარ​სა, ცის კა​მა​რა​ში, ღრუბ​ლებს ზე​ვით, მარ​ტო​კა მდგარს, ვე​რა ტა​ძა​რი, ქვეყ​ნი​უ​რი ვერ შე​ედ​რე​ბა, _ აუ​წე​რე​ლი არის მი​სი მშვე​ნი​ე​რე​ბა! იგი ტა​ძა​რი მხო​ლოდ ჩე​მი სა​ლო​ცა​ვია; სხვის​თვის, ყვე​ლას​თვის მი​უწ​ვდო​მელ-უხი​ლა​ვია; ოთ​ხი ხა​ტი მყავს იმ ტა​ძარ​ში, მათ ვსწი​რავ მსხვერ​პლსა: ჩემ გულ​წრფელ გრძნო​ბას, მწვა​ვე ფიქ​რებს და წმინ​და ცრემ​ლსა! ერ​თია კლდე​ზე მი​ჯაჭ​ვუ​ლის პრო​მე​თე​ო​სის, სა​ზა​რი ძე​რა გა​მუდ​მე​ბით გულს რომ უკორ​ტნის...

XXXIII გაამებთ, ოდეს წინდაუხედავ მტერს ეპიგრამა ცოფავს მახვილი, გაამებთ მზერა, ოდეს უტეხად აქვს მარქენალი რქები დახრილი და უნებლიეთ სარკეს შესცქერის, სცხვენია თავსი ცნობა შერცხვენილს. მეტად გაამებთ, ძმანო, ბრიყვულად მე ვარო! მა თუ წამოიყმუვლა უფრო გაამებთ მისთვის დუმილით პატიოსანი კუბოს მზდება, მიზნად ფერმკრთალი შუბლის აღება, შუა მანძილზე, დიდბულივით, მაგრამ თქვენ, ალბათ, ნათელ მამებთან მისი გაგზავნა არ გეამებათ.

225 ფიცხელთა საურავთა, და გამოიტყუვნა ანისით დედოფლისა-გან აბუსერი, ერისთავი არტანუ- ჯისა, და ხიხათა, და ციხის-ჯუარისა და აწყვერის ციხის პატრონი, და ივანე ერის-თავი, ივანე დადიანი, და გვარამ გოდერძის ძე, ბეჭის ციხისა პატრონი, და შეიპყრნა იგინი ანისის კარსა: და დააგდო ტფილისი მეფე-მან, და გავიდა ჯავახეთს: ამისა შემდგომად გამოიყუანნა მაწყვე- რელ-მან მესხნი, განძითა, ბაგრატისა-თჳს, შველად: მეფისა და მეფე დგა ხრტილას. ხოლო ლიპარიტ შეკრიბნა კახნი, და მოადგა ფოკათა.

ვიდრე დღეს აქამომდე ესრეთ მოსდის წყალი იგი, და მუნ ახლოს არს ქალაქი იგი, რომლისა შინა ეწამა წმინდა მარინა და წარმოვე- დით მიერ, და მოვედით შჳდთა მათ ეკკლესიათაგანსა ღუ თისმეტყუ ჱლისა სარდეოს, სადა იჯდა წმინდა მა- მა ( 8 ) ევთიმი სარდიისა ეპისკოპოზი, და იყო სრულიად აღოხრებული, ვიდრე მცირედნიღა ნაქცევნი თუღა დარ- ჩომილ-იყუ ნეს და კაცნი სრულიად არღარა იპოებოდეს და განვათიეთ ღამე ერთი მუნ და ხუ ალისა ვვლეთ და მოვიწიენით ქალაქად ყასაბადმ ქრისტიანეთა თანა განჳ- სუ ჱნეთ და მუნით წარვედით ქალაქად მაღნისიად, ძუ ჱლ- თა მეფეთა სამყოფსა და შემკულსა მთითა და ბარითა, და ეფესოსა ეპისკოპოზი ნათანაილ მუნ მჯდომარე იყო და ძუ ჱლი საეპისკოპოზო კოდრატე მოციქულისა და მღუ დელ-მოწამისა მაღნისიისა, რომლისა ხსენებასა ვჰყოფთ სეკდემბრის 27, და მუნ ეწამა წმინდა მოწამე ______ ( 8 ) ხსენებასა მისსა ვდღესასწაულობთ დეკემბრის 26.

ასეთია ამ ქვეყნის ადათი ბერძნების მსგავსად, ისინი მკაცრად იცავენ მარ- ხვას, რის შემდეგაც სინდისის ქეჯნას აღარ გრძნობენ და ფიქ- რობენ, რომ ამ მოვალეობის მოხდით ყოველგვარი სხვა ვალდე- ბულებისაგან თავისუფალნი არიან და ყველა სხვა მცნება შეს- რულებულად მიაჩნიათ. ასეთსავე მნიშვნელობას ანიჭებენ ისინი კათედრალურ ტაძარში ღამით და დილით მისვლას ღვთის სავედ- რებლად. ეს პრელატები გულმოდგინედ ზრუნავენ თავიანთ სა- ეპისკოპოსო საყდრებზე: იცავენ სისუფთავეს, ამკობენ ბერძნული ყაიდის ხატებით, რომლებიც ოქროთი, მარგალიტებით და სხვა ძვირფასეულობითაა მოოჭვილი, და ამით ფიქრობენ ღვთის რისხ- ვის შემსუბუქებას.