ჭირისუფალი მხოლოდ გაუღმოუდა ჩახლეჩილი ხმით და პირს იხოკდა, თმას იგლეჯდა. ეს გაურკვეველი ღმული შეეთვისა ძალუა მართას, მის საკუთარ ხმად გადაიქცა და მარად ისმოდა მის სახლიდან, დერეფნიდან, მიდამოდან, ბანიდან; ისმოდა იგი ხმა დღედაღამ, ყოველჟამს, მარადწუთს, ყოველწამს. გაბმით ღმუილმა შეაწუხა შინაურიც და გარეულიც. რძალმა ვეღარ გაუძლო შემზარავ ხმას და გაეცალა. მარტოდ დარჩენილმა დედაკაცმა თავი იპოვა და უფრო უმატა ვაებას. განუწყვეტელმა ზარმა თავისი ნასახი დაადო მართას: თვალები ჩაუსისხლდა, შეუშუპდა, დაეღარა, სახე მოუტყდა, დაებღნიჯა; წელში მოიხარა, თავის რაცრაცი დასჩემდა.

ეს გვერდი ბოლოს დარედაქტირდა: 13:28, 12 თებერვალი 2025. მოცემული ...