სტატიები ლილი ათანელიშვილზე რედაქტირება კატეგორია: ქართველი ...

უცხოური წყაროები საქართველოს შესახებ საქართველოს ისტორიის სომხური წყაროები ---- გამოცემები * იოანე დრასხანაკერტელი - "სომხეთის ისტორია" (786-925 წწ.) - სომხური ტექსტი ქართული თარგმანით, გამოკვლევითა და საძიებლებით გამოსცა ე. ცაგარეიშვილმა - უცხოური წყაროები საქართველოს შესახებ - წიგნი XIII - თბილისი - 1965 ---- წინასიტყვაობა 1X – X სს. სომეხი ისტორიკოსის იოანე დრასხანაკერტელის ნაშრომი „სომხეთის ისტორია“ გადმოგვცემს სომხეთის თავგადასავალს დასაბამიდან 925 წლამდე.

235-248 * PDF პრისკე პანიონელი - გვ. 249-263 * PDF ზოსიმე - გვ. 264-270 * დამატება I: PDF იოსებ ფლავიოსი - გვ. 271-276 * დამატება II: PDF ჰიდატიუსი - გვ. 276-278 საკუთარ სახელთა საძიებელი - გვ. 279-311

საბუთის აღწერილობა პირი საბუთისა 1537-1552 წწ. - განჩინება ლუარსაბ მეფისა კათალიკოსისა და გერმანოზ ბარათაშვილის სასაზღვრო დავაზე გადაწერილია ს. ტაბიძის მიერ 1848 წ. ასლიდან. *სინოდის კანტორის № 507 პირების კრებული - N 190 "განაჩენი მეფის ლუარსაბისა ყორანთისა" 1967 - საურმაგ კაკაბაძე - Грузинские документы Института народов Азии - N 279

წულუკიძეების, წერეთლებისა და აგიაშვილების დაწინაურება - გვ.224-227 ** 3. მეფის მამული - გვ.227-230 ** 4. სოლომონ I-ის მესამე ცოლი და ალექსანდრე უფლისწულის შეთქმულება - გვ.231-235 ** 5. სოლომონ I-ის დამოკიდებულება ერეკლე II-სთან - გვ.235-246 ** 6. გეორგიევსკის ტრაქტატი და სოლომონ I-ის დამოკიდებულება რუსეთთან - გვ.246-259 ** 7. სოლომონ I-ის დამოკიდებულება დადიანთან და გურიელთან - გვ.259-267 ** 8. სოლომონ I-ის სიკვდილი და ტახტის მემკვიდრის საკითხი - გვ.267-279 * IV. სოლომონ I-ის საერთაშორისო და ეროვნული ავტორიტეტი - გვ.280-285 * სქოლიო - გვ.286-382 * სადისერტაციო ნაშრომის წყაროები - გვ.383-246

კრებულის შემადგენლობა კრებული მოიცავს 88 საბუთს I,18; 2.508; 3,579; 4,280; 5,281; 6,26; 7,4; 8,461; 9,584; 10,39; II,210; 12,13; 13,12; 14,395; 15.587; 16,51; 17,402; 18,442; 19,287; 20,585; 21,274; 22.383; 23,578; 24,407; 25,32; 26,470; 27,468; 28,30; 29,438; 30,382; 31,216; 32,226; 33,227; 34,393; 35,513; 36,439; 37,391; 38,54; 39,63; 40,218; 41.460; 42,279; 43,285; 44,290; 45,405; 46,583; 47,503; 48,230; 49,199; 50,570; 51,9; 52,212; 53,58; 54,198; 55,466; 56,286; 57,23; 58,209; 59,568; 60,505; 61,389; 62,224; 63,572; 64,213; 65,554; 66,257; 67,398; 68,588; 69,495; 70,75; 71,258; 72,259; 73,359; 74,361; 75,379; 76,222; 77,291; 78,296; 79,300; 80,589; 81,283; 82,464; 83,411; 84,499; 85,522; 86,299; 87,241; 88,35 საბუთები E-073/01 - 1442 წ.

*2014 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი III - N 107

შუაში გამოქანდაკებულია ჯვარცმული ქრისტე წარწერით ი~ჳ ქ~ე მ სო~თა , მარცხნივ და მარჯვნივ დედა ღვთისა და იოანე ნათლისმცემელი წელს-ზევითნი, ხოლო ზემოთ მიქელ მთავარანგელოზი სრულის ტანით და სიმრგვლით დაჰყურებს ჯვარცმულს თავდახრილი. ამ ადგილას ჩვეულებრივათ ჯვრებზე საბაოთია ხოლმე გამოსახული. ქვემოთ ჯვარცმულისა ადამის თავი მოჩანს. სიონი დაბალი ხელობის არის, უფრო გვიანი ჯვარზე. სიონზე გამოხატულნი არიან ყ~დ წ~ა, ი~ჳ ქ~ე, წ~ა გ~ი, ელ~ნე და კ~სტტნე . სიონის თავზედ წარმოდგენილნი არიან წელს-ზევითნი სურათები: ი~ჳ ქ~ე, ი~ე წსმლი, მთანგლი ორხელ, ჯ~ი პატოსნი . სიონის ქვემოთ ბუშტზედ ასომთავრული წარწერა არის: ქ.

ნიკოლეიშვილი წმ. გიორგის ხატი (საინვენტარო N 3192) : ვერცხლით მოჭედილი, ზომა 36 x 45 სმ; ხატი წარმოადგენს ამხედრებული წმინდა გიორგის რელიეფურ გამოსახულებას. შემკულია რვა თვალით; ზოგიერთი ნაწილი დაკარგული აქვს. საერთოდ, ხატი ძლიერ დაზიანებულია. 1926 წელს ხატი ხონის ეკლესიიდან გადაიტანეს ქუთაისის მუზეუმში. წარწერა მოქვის საწინამძღვრო ჯვარზე ჯვარის სიონის ქვედა ბურთზე შემორჩენილი აქვს შვიდსტრიქონიანი დაზიანებული ასომთავრული წარწერა: წარწერის ტექსტი 1. წ. მოქვისა ღმრთისმშობელო, შეიწყალე სულითა აფხაზეთისა კათალიკოზი ჩხეტიძე ევდემონ, მამკობი საყდრისა შენისა.

პირველად დიდის ბარათასგან შეწირული იყო და სიგელი ბატონს კათალიკოზსა ჰქონდა და იმა სიგელშიგა ასრე ეწერა, ვითა: " ყორანთა მისითა სამართლიანითა მზღურითა ასე გაგისამზღურეთ და დაგანებეთ, დისველი ძველითგანვე გასამზღვრული იყო და მოლიო შემოუვლის რატევანის ჭალით, რასაც საწიქუილო და ზემო მუხანი გამოიტანენ, მას ქვემოთ და წისქუილნიცა თქუენ დაგრჩეს". ჩვენ მივდეგით ზედა, ვერცა ძველი საზღუარი შევიტყვეთ და ვერცა მახსოვარი კაცი ვიპოვეთ. ბატონი კათალიკოზი ზემოთ ირჩოდა და გერმანოზ ქუემოთ. გერმანოზ ხელიც დასდუა, ვითა: "ნაწისქუილევი ესე ყოფილა".

რადგან ჩემმა მოწყალემ ამდენი ხელი მომიმართა, ვიგულე და ვიგულისმოდგინეთ ჩუენ, ფრიად ცოდვილმა და ყოველთა კაცთა უცოდვილესმა, მე, თაიმურაზ და თანამეცხედრემა ჩემმა ჩხეიძის ასულმა ბატონმა თამარ , ძველთაგან თათართა მიერ დალეწილი ხატი ესე ამაღლებისა შევამკევით მურასთ თვალითა მარგალიტითა ჩვენად სადღეგრძელოდ, ძეთა და ასულთა ჩვენთა აღსაზრდელათ და ცოდვათა ჩვენთა საოხად დღესა მას საშინელს განკითხვისას ჩემისას, ამინ. ქორონოკონს ტოდ [1686] . იხ. ამაღლებისა და ჯვარცმის ხატის წარწერა (მხედრული) , ქუთ. მუზ. ძეგლი N 3085.

ვინ შეუცვალოს, ღმერთმან იგი შეცვალოს ქრისტეს სჯულისაგან და ვინ არ დაშალოს, ღმერთმან აკურთხოს! * 7. ქ. ესე, ვითა ღმერთშემოსილთა წმიდათა მამათა მღუიმელთა შეუწყალებია და კუირიკე კახთა მეფისა სამწირველოი უბოძებია იოვანე ტოხაისძესათუის და ყოველთა მომავალთა მისთათუის, მე, ნიკოლოზ მნათე , მოწამე ვარ და დამამტკიცებელი. ვინ, რაისაცა მიზეზისა მოღებითა შეგიცვალოს, კრულმცა არს პირითა ღმრთისაითა! * 8. ქ. მე, მთავარმამა მემღუიმესა იოვანესცა დამიმტკიცებია, არგოს ღმერთმან სულსა კახთა მეფისა კუირიკესა , ამინ! * 9. ქ.