2026-08-13 · …გაცვრ−ცილ−მა, ნაცემ-ნაგვემმა, აღშ−ფო−თე−ბულ−მა ფრი−ა−და, ი−სევ თავს უ−თხრა: „დამშ−ვიდ−დი, გუ−ლო, რამ ა−გაზ−ვი−ა−და?! მომთ…

2014-10-21 · …და მას შემ−დეგ უ−კე−თე−სი გა−სარ−თო−ბი არ აქვთ, სა−დაც არ უნ−და წა−ვიდ−ნენ, ბურ−თი მუ−დამ თან აქვთ. ხან დას…

მე მიწას არ ვაპატიებ, რომ შენს ფეხებს კოცნის, შენ კი დალოცე, ვინც ჩემს მგზნებარე გულს გააციებს... დამადვეს მე ვითარცა ბეჭედი გულსა ზედა შენსა, მკლავსა ზედა შენსა, რამეთუ ფიცხელ არს ვით სიკვდილი და ჯოჯოხეთის შური - სიყვარული... მე ამაზე გავჩერდი. მინდა კიდევ წავიკითხო დაბადება, კიდევ კარგი, რომ თან წამომყვა. ”რა სარგებლობა აქვს ადამიანს ყველა თავის შრომისაგან, რომელზედაც მზის ქვეშ მუშაობდა... მოდგმა მიდის, მოდგმა მოდის და მიწა დგას. ისევ ამოდის მზე, ჩავა მზე, უბრუნდება ისევ თავის ალაგს. რაც იყო ისევე იქნება, რაც ხდებოდა, იგივე მოხდება.

ბედს ვხედავ, როგორც მზის სხივსა, გადმოშუქებულს გორითა, ვამაყობ, მაღალს ღმერთს ვფიცავ, გამოსადეგის სწორითა. ჩემს გულში სანთლად ანთიხართ, გზა მინათდება თქვენითა; ჯავშანს ჩაიცვამს ოცნება, გავალმასდები ენითა.