“წიი, წიი”-ო, შეესმა: მოიხედა და ჰნახა, რომ წიფლის ტოტზე ძერა იჯდა და გასწიოდა.

25. ხათუნამ პირველ კვირაში წაიკითხა მთლი-. აკვნიირწაშიიგნიისესვ14მ5თლნაიწაინლი წიი, გხნოისლ27ო0. შემდეგ ნაწილი.

ჩხურუშ დოჲფა-ს) ეძახიან – წიი მუჭო ადრე დოჲუ ჩხურუქ „წელს როგორ ადრე ჩამოვარდა სიცივე“ (ჩიქვანაია, 1998, გვ. 81).

7. დაასხნეს აჰრონ ორთა მათ ვაცთა ზედა წილი: წილი ერთი - ღმერთსა და წილი - ერთი გამომყვანებელსა ველად.

ქართული 10 კლასი - Free download as PDF File (.pdf) or read online for free.

გამოცემის თარიღი: 2022 გვერდების რაოდენობა: 68 ISBN: 9789941370588 ყდის ტიპი: რბილი

ჩემი წილი ბედნიერება 4. ისტორია.'შენი წილი სუნთქვა პოეზიით'. ლექსები.

მრწამს სიწმინდე სიყვარულის ისევ ისე, როგორც ძველად, და გულს ვუგებ საკურთხევლად, ზედ სიცოცხლის დასაწველად! თუმც ეს მსხვერპლი საიდუმლო საიდუმლოდ იწვის, ქრება, მაგრამ ზოგჯერ ჩუმ ტანჯვაშიც არის დიდი ნეტარება… 1898

გულო, გლახ-გულო, დაგულო! რად ერთ წერტილზე ჩერდები? როგორც სხეული, შენც ისე არ სჭკნები?... არა ჰბერდები? რატომ არ ჰკარგავ შენც ხორცთან გრძნობის ძალსა და ღონესა? და რათ აცდუნებ მოხუცსა, ჭაბუკად თავის მგონესა? წყეულიმც იყოს აწ ჩემიც უდროვო გრძნობა-გონება!... ადრე სხვის დამმონებელსა, დღეს სხვისი მინდა მონება! მაგრამ მონადაც, გულგრილსა, აღარ უნდებვარ... აღარა! ზიზღს ჰგვრის... აშინებს ეს ჩემი თვალში საჩხირო ჭაღარა! უთანაგრძნობოდ ვიდაგვი, ცეცხლის ოხვრითა მკვნესარი! ვაი, რა ცეცხლში ჩავვარდი! რაღა დროს ჩემი ეს არი?! გამწირა!... იმან გამწირა, ვისაც შევსწირე ყოველი!

ისინი ღმერთს ევედრებოდენ: “ღმერთო, გვიშველე, ღმერთო, გვიშველე, ნუ ჩაგვაგდებ მაგათ ხელშიო”! ერთმა ვითომ შენიშნა ტრედები და დაექანა იმათკენ. შეშინებულს ტრედს გამოეღვიძა და შესძახა: “ვაჰმეო!” - ვაი დედაშენს, შვილო, რა იყო, რა ამბავია, რად ამოიკვნესე? - ჰკითხა დედა-ტრედმა თავის შვილს. - არაფრად, ცუდი სიზმარი ვნახეო, - უპასუხა შვილმა და უამბო სიზმარი. ნამდვილად ისე არ იყო ბუნებაში, რაც ტრედს ესიზმრა: დაღამებულიყო. გრილი ნიავი მოღუღუნებდა ტრიალს მინდორზე და ათასში ერთხელ შორით მოჰქონდა წეროს ძახილი. ტრედების ახლოს მწყრის ჭუკჭუკი მოისმა.

ჩუენ ვისმინეთ აჯა და მოხსენება თქუენი, შეგ|7 იწყალეთ და გიბოძეთ თქუენი სამკუიდრო მამული ყოვ{ე}ლ|8 გან – მთითა, ბარითა, წყლითა, წისქუილითა, ველითა, ვენა|9 ჴითა, საჴნავითა და უჴნავითა, ტყითა და სანადიროთა, ჭალი|10თა და სათიბითა, საძებრითა და უძებრითა, შენითა და |11 ოჴ{ე}რითა და ყოვლის მისის სამართლიანის საქმითა და |12 სამძ{ღ}ურითა. თქუენთვის სამკუიდროდ და სამამულედ გუიბოძები|13ა, ყოვლის კაცისაგან მოუდევრად და შემოუსარჩლელად. გქ|14ონდეს და გიბედნიეროს ღ(მერ)თმან ჩუენსა ერდგულად სამსა|15ხურსა შიგან.

თამაშობა ამაში მდგომარეობს: ვინც თამაშობას იწყებს, იგი ბურთს დაადებს ჩოგანზე, რომელიც მაგრად უჭირავს ხელში, და ცხენს გააჭენებს. იმას ერთი მეორეზე ყველა დანარჩენები მისდევენ თავიანთის ჩოგნებით ხელში. პირველი მოთამაშე თავის წინ მაღლა ააგდებს ბურთს იმნაირად, რომ ბურთი როცა მიწაზე დავარდება, იმ დროს მოთამაშეც იმ ადგილას მივიდეს, და როცა ბურთი ხელახლავ ახტება ზემოთ, მოთამაშე თავის ჩოგნით უკან გადაისვრის. ყოველი მოთამაშე ამ ბურთისაკენ მიაჭენებს ცხენს და ცდილობს სხვებზე წინ დაიჭიროს ბურთი, ისე რომ ცხენიდან არ ჩამოხტეს.

ხოლო შიდა ქვეყანა ეგვიპტისა, აქედან ვიდრე ჰელიოპოლისამდე ფართოა, მთლიანად სწორია, წყალმრავალია და ჭაობიანი. ხოლო გზა ჰელიოპოლისისაკენ ზღვიდან ზემოთ რომ აჰყვები, სიგრძით დაახლოებით იმოდენაა, რამოდენაც არის გზა მიმავალი ათენის თორმეტი ღმერთის საკურთხეველიდან ოლიმპიელი ზევსის ტაძრისაკენ, რომელიც პისაშია. თუ ვინმემ იანგარიშა ეს ორივე გზა, მცირეოდენ განსხვავებას აღმოაჩენს, ისინი მთლად თანაბარი სიგრძისა არ არიან, მაგრამ განსხვავება არ აღემატება 15 სტადიონს. რადგან ათენიდან პისამდე გზას 15 სტადიონი აკლია საიმისოდ, რომ 1500 სტადიონი იყოს, ხოლო ზღვიდან ჰელიოპოლისამდე სრულად არის ეს რიცხვი. 8.

ვერ დადგა ივანე ციხე შიგან, მირიდა მთათა სამხრისათა. და მას ვერ-წყობილობასა შინა წაიხუნა ლოწობანნი ლიპარიტისაგან აღსართან. მოეყარა სამშჳლდესა, გარდადგა ჯავახეთს, და მოიყვანა მეფეთ-მეფემან გიორგი მათ წინაშე, და დაიფიცნეს ეკრანთას, და დაიმტკიცა ივანე კლდე-კართა და სამშჳლდესა ზედა. კუალად-ცა გადგა ივანე, გამოსტყუა გაგი ციხოვანთა გიორგი მეფისათა, და მიჰყიდა ფადლონს, განძის პატრონსა. და მოვიდა სულტანი მალიქ-შა მტერად ყოველთა ქრისტიანეთა. მიაგება ივანე ძე მისი ლიპარიტ წინა, შეაწყნარა სულტანსა, და დაყო მის თანა მცირედი ხანი, და გამოეპარა.

ქართული სიგელ-გუჯრები ---- საბუთის დაცულობა დედანი დაკარგულია XIX საუკუნეში საბუთის ორი პირი უპოვია დ. ბაქრაძეს : 1. საჩხერეში, თავად ნესტორ წერეთლის ოჯახში შეტანილი ყოფილა 1822 წელს გადაწერილ რომელიღაც საეკლესიო წიგნში; 2. თბილისში, 1816 წელს გადაწერილი ვახუშტის ისტორიის დანართად. საბუთის უფრო ადრინდელი XVIII საუკუნის ნუსხა თ. ჟორდანიას უნახავს ელისაბრდ ზაალის ასულ თუმანოვას ხელნაწერებში, რომელიც მან გამოსცა 1897 წ. საბუთის კიდევ ერთი, თავნაკლული პირი ერთვის ანტონ I-ის XIX საუკუნეში გადაწერილ "მარტირიკას" - H-2854. საბუთის ტექსტი 1. მაწყუერელი გუირგუინ-ბისონიანი არს.

ოცდახუთი თუმანი -- შანშეს ერისთვისშვილს, ოცდახუთი თუმანი -მუხრანბატონს და ნასახჩიბაშობა, ოცდახუთი თუმანი -- ციციშვილს ქაიხოსროს და ამილახორბაშობა, ოცდახუთი თუმანი -- თარხანს ლუარსაბს, ოცი თუმანი -- დავით ორბელიანს, თხუთმეტი თუმანი -- ყაფლან ორბელიანს, თხუთმეტი თუმანი -- სულხან ორბელიანს, აგრევ ყოველთა თავადთა შვილთა, ვის რა შეეფერებოდა. თითონ ჴელმწიფემ იქავ სახელო და ჯამაგირი განუწესა, ყველას რაყამი უბოძა და ეგრე სიხარულით და წყალობით წარმოავლინა ქვეყანასა თვისსა.

ქართული სიგელ-გუჯრები ---- საბუთის დაცულობა ქვემოთ მოყვანილი საბუთი წარმოადგენს XVI საუკუნის მინაწერს ე.წ ნიკორწმინდის იადგარზე , რომელშიც მანოელ ნიკორწმინდელი ჩამოთვლის მისი საეპისკოპოსოს მფლობელობას ბაგრატ III იმერთა მეფის დროს. საბუთის დედანი დაკარგულია, მინაწერის შესახებ ცნობები დაცულია სხვადასხვა გადმოცემაში. აღნიშნულია, რომ მინაწერი შესრულებული იყო XVI საუკუნის ლამაზი ხუცური ხელით, მაგრამ სამწუხაროდ თითქმის გადასული იყო და ძალზე ცუდად იკითხებოდა. საბუთის ტექსტი 1894 - თ.